Na\u015bladowcy i kontynuatorzy.<\/b><\/p>\n
\tPopularno\u015b\u0107 i rozg\u0142os zdobyte przez The Pogues sprawi\u0142y \u017ce wiele grup si\u0119gn\u0119\u0142o po podobne \u015brodki wyrazu. Nie mo\u017cna co prawda m\u00f3wi\u0107 o eksplozji punkfolka, ale niew\u0105tpliwie Irlandczycy z londy\u0144skiego Soho znale\u017ali liczne grono na\u015bladowc\u00f3w. S\u0105 w\u015br\u00f3d nich zar\u00f3wno na\u015bladowcy bezpo\u015bredni, kt\u00f3rzy inspiruj\u0105 si\u0119 stylem The Pogues, jak i tacy, dla kt\u00f3rych wyznacznikiem jest jedynie \u0142\u0105czenie folku z punkiem.
\n\tDo tych pierwszych zaliczy\u0107 mo\u017cna sporo kapel pubowych, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 nie osi\u0105ga zbytniej popularno\u015bci, ograniczaj\u0105c si\u0119 do przer\u00f3bek tradycyjnych utwor\u00f3w, lub nawet cover\u00f3w The Pogues. S\u0105 jednak i takie, na kt\u00f3re warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119.
\n\tIstnieje kapela nawi\u0105zuj\u0105ca do Pogues`\u00f3w r\u00f3wnie\u017c nazw\u0105. Nazywa si\u0119 The Mahones. The Mahones, to ciekawa grupa, kt\u00f3rej nagrania to mieszanka element\u00f3w znanych z nagra\u0144 The Pogues, z w\u0142asnymi, cz\u0119sto bardzo ciekawymi pomys\u0142ami. Jeden z utwor\u00f3w grupy, zatytu\u0142owany „London” zosta\u0142 zadedykowany Shane`owi. The Mahones maj\u0105 doskona\u0142e wyt\u0142umaczenie drobnej wt\u00f3rno\u015bci wzgl\u0119dem stylu The Pogues. Ot\u00f3\u017c zesp\u00f3\u0142 powsta\u0142 w momencie, kiedy jego cz\u0142onkowie, zadeklarowani fani The Pogues zauwa\u017cyli \u017ce ich ulubiona kapela odchodzi coraz bardziej od klimat\u00f3w celtyckich i zaczyna si\u0119 inspirowa\u0107 bardzo odleg\u0142ymi klimatami. Wida\u0107 to zw\u0142aszcza w utworach takich. jak „Hell`s Ditch”, czy „Fiesta”. Rzeczywi\u015bcie The Mahones brzmi jak wcze\u015bniejsze The Pogues, a ich inspiracje s\u0105 niew\u0105tpliwie celtyckie. S\u0142ycha\u0107 to ju\u017c na pierwszej p\u0142ycie – „Dragging the Days”, oraz na kolejnej – „Rise Again” Jednak ju\u017c wydany w 1999 roku album „The Hellfire Club Sessions” niesie ze sob\u0105 muzyk\u0119 nieco inn\u0105, a na pewno bogatsz\u0105. Kontynuacj\u0105 tej drogi jest ostatni jak dot\u0105d album studyjny The Mahones – „Here Comes Lucky”. Uwaga! Nie nale\u017cy myli\u0107 tej kanadyjskiej grupy z niemieck\u0105 kapel\u0105o tej samej nazwie.
\n\tWarto na pewno zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na takie „post-poguesowe” zespo\u0142y jak Pint O`Guiness, Dust Rhinos, The Greenland Whalefisheries czy kapele niemieckie, czerpi\u0105ce z The Pogues, lecz id\u0105ce w\u0142asna drog\u0105, jak Fiddler`s Green, Waxie`s, czy Paddy Goes To Holyhead. Zw\u0142aszcza ta ostatnia kapela zdaje si\u0119 zdobywa\u0107 coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107. Nagra\u0142a ju\u017c kilka p\u0142yt i cho\u0107 w jej aran\u017cacjach znajduj\u0105 si\u0119 te\u017c elementy muzyki pop, \u0142atwo znale\u017a\u0107 w nich punkowy pazur. Ciekawostk\u0105 mo\u017ce te\u017c by\u0107 fi\u0144ski Wild Rover, \u015bpiewaj\u0105cy The Pogues w swym rodzimym j\u0119zyku, oraz podobnie czyni\u0105cy s\u0142owe\u0144ski Belfast Food.
\nJak wspomnia\u0142em wy\u017cej jest te\u017c ca\u0142a gama kapel o punkfolkowym brzmieniu, kt\u00f3re nie staraj\u0105 si\u0119 bezpo\u015brednio na\u015bladowa\u0107 The Pogues. Mo\u017ce si\u0119 to wyda\u0107 dziwne, ale albumem punkfolkowym ochrzczono debiutancki album kanadyjskiego zespo\u0142u Spirit of The West. Jest to jednak p\u0142yta w du\u017cej mierze akustyczna i w tym przypadku chodzi raczej o dynamik\u0119 i tematyk\u0119 utwor\u00f3w. Muzycznie por\u00f3wna\u0107 ich mo\u017cna z bardziej znanym w naszym kraju zespo\u0142em Great Big Sea.
\n\tW \u015brodowiskach emigrant\u00f3w irlandzkich i szkockich za Wielk\u0105 Wod\u0105 muzyka celtycka te\u017c jest bardzo popularna. Nic wi\u0119c dziwnego \u017ce i tam m\u0142odzi ludzie doszli do tego by \u0142\u0105czy\u0107 punka z folkiem. Powsta\u0142o tam sporo ciekawych zespo\u0142\u00f3w, takich jak Flogging Molly, The Young Dubliners czy nowojorski Black 47. Muzycy tej ostatniej kapeli \u0142\u0105cz\u0105 ze sob\u0105 prawie wszystko co przyjdzie im do g\u0142owy, np. ci\u0119\u017ckie gitary, hip hopowe wokale i irlandzkie dudy. I wszystko to w jednym utworze.
\nW\u015br\u00f3d tych kapel wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 niew\u0105tpliwie dwa zespo\u0142y graj\u0105ce najbardziej siarczy\u015bcie i nie boj\u0105ce si\u0119 zagra\u0107 po prostu punkowo. Pierwszy z nich to Irlandczycy z Bostonu – Dropkick Murphy`s. Panowie z DM s\u0105 bosto\u0144skimi punkowcami z irlandzkimi korzeniami. Swoje songi o walce i zabawie wy\u015bpiewuj\u0105 z wielkim zapa\u0142em. S\u0105 te\u017c ca\u0142kiem sprawni muzycznie, poza siarczystymi gitarami operuj\u0105 te\u017c takimi instrumentami jak dudy czy tin whistle. Udowodnili \u017ce potrafi\u0105 zagra\u0107 zar\u00f3wno folkowy utw\u00f3r The Pogues, jak i oi! z repertuaru Cock Sparrer – a b\u0119dzie to dalej brzmia\u0142o jak Dropkick Murphy`s. Na p\u0142ycie zespo\u0142u – „Sing Loud, Sing Proud” pojawia si\u0119 go\u015bcinnie Shane MacGowan.
\n\tDrug\u0105 kapel\u0105, kt\u00f3ra te\u017c wie do czego s\u0142u\u017c\u0105 elektryczne gitary (i nie jest to zesp\u00f3\u0142 Kuby Sienkiewicza) jest zesp\u00f3\u0142 The Real MacKenzies. Muzycy ci maj\u0105 z kolei szkockie pochodzenie. Charakterystyczne dla ich muzyki s\u0105 majestatycznie brzmi\u0105ce dudy graj\u0105ce razem z gitarami. Wojciech Ossowski w radiowej Tr\u00f3jce prezentowa\u0142 kiedy\u015b koncertowe nagrania tej kapeli i z tego co s\u0142ysza\u0142em podoba\u0142a si\u0119 ona wielu s\u0142uchaczom. Na pewno warto zapozna\u0107 si\u0119 ze studyjnym albumem zespo\u0142u „The Clash of Tartans”.
\n\tNiew\u0105tpliwie punkowy klimat panuje te\u017c w nagraniach The Tossers. Zesp\u00f3\u0142 zaczyna\u0142 do\u015b\u0107 oryginalnie, krocz\u0105c w\u0142asn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 przez punkfolkowy \u015bwiatek, kiedy nagle niespodziewanie na przedostatnim albumie „Communication & Conviction” pojawi\u0142y si\u0119 piosenki bardziej „poguesowe”, w tym r\u00f3wnie\u017c tematy nad kt\u00f3rymi pracowali wcze\u015bniej The Pogues: „Young Ned Of The Hills”, „Maidrin Rua” i „Irish Rover”. Muzyka ta wci\u0105\u017c r\u00f3\u017cni si\u0119 od tej prezentowanej przez protoplast\u00f3w punkfolka, ale zapewne spodoba\u0142aby si\u0119 mi\u0142o\u015bnikom ostrzejszych utwor\u00f3w The Pogues. <\/p>\n
\tKontynuatorami idei \u0142\u0105czenia punka z folkiem jest pochodz\u0105ca z angielskiego Brighton formacja The Levellers. Niestety w pewnym momencie muzyka tej grupy sk\u0142oni\u0142a si\u0119 raczej w kierunku britpopu ni\u017c d\u017awi\u0119k\u00f3w punk-folkowych. Nale\u017cy jednak przyzna\u0107 \u017ce kapela ta mia\u0142a spory wp\u0142yw na rozw\u00f3j punkfolka i to nie tylko na Wyspach Brytyjskich. Wspominaj\u0105c o korzeniach muzycznych (i by\u0107 mo\u017ce ideowych) The Levellers nie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107 zespo\u0142y New Model Army i The Waterboys. Ten drugi zw\u0142aszcza z okresu fascynacji muzyk\u0105 celtyck\u0105 (p\u0142yty „Room to Roam” i „The Fisherman`s Blues”). Do pierwszego zespo\u0142u nawi\u0105zuje ju\u017c cho\u0107by nazwa kapeli, zaczerpni\u0119ta z angielskiej historii. W po\u0142owie lat 90-tych m\u00f3wi\u0142o si\u0119 \u017ce uczniowie (czyli w\u0142a\u015bnie The Levellers) prze\u015bcign\u0119li swoich mistrz\u00f3w (New Model Army). Ile w tym prawdy – nie wiem, pozostawiam to wi\u0119c ocenie s\u0142uchaczy.
\n\tPierwsze dwie p\u0142yty The Levellers – „Weapon Called The World” i „Levelling The Land” – to folkowa akustyka z punkow\u0105 energi\u0105, mieszanka najwy\u017cszych lot\u00f3w. Pochodz\u0105 z nich pierwsze hity zespo\u0142u, takie jak „Carry Me”, czy „One Way”. Doskona\u0142e wsp\u00f3\u0142brzmienie ostrej niekiedy rytmiki z d\u017awi\u0119kiem akustycznych gitar, charakterystycznym „luzackim” wokalem Marka i \u015bwietnymi skrzypcami Jona stanowi\u0142y doskona\u0142y znak rozpoznawczy The Levellers we wczesnych latach istnienia grupy. Zesp\u00f3\u0142 zyska\u0142 spore grono zwolennik\u00f3w, a tak\u017ce pr\u0119\u017cnie dzia\u0142aj\u0105cy fan club, kt\u00f3ry regularnie wydaje bootlegi zespo\u0142u, niekiedy znacznie ciekawsze od wydawanych oficjalnie album\u00f3w studyjnych. Nale\u017c\u0105 do nich cho\u0107by takie rodzynki jak „Subway Songs” – piosenki wykonywane niemal wy\u0142\u0105cznie przez Marka (z gitar\u0105 akustyczn\u0105), brzmi\u0105ce jak demo ewentualnej solowej p\u0142yty wokalisty, „Drunk In The Public” i „Too Drunk In The Public” – nagrania z pubowych sesji z towarzyszeniem przyjaciela kapeli Reva Hammera. Mo\u017cna na nich us\u0142ysze\u0107 akustyczne wersje utwor\u00f3w, kt\u00f3re na p\u00f3\u017aniejszych p\u0142ytach Levellers\u00f3w nagrane by\u0142y przy pomocy gitar elektrycznych i elektroniki.
\n\t\u00d3w elektryczny zwrot w muzyce zespo\u0142u nast\u0105pi\u0142 wraz z wydan\u0105 w 1993 roku p\u0142yt\u0105 „Levellers”. To p\u0142yta kt\u00f3ra zawiera najmroczniejsz\u0105 jak dot\u0105d muzyk\u0119. Du\u017co si\u0119 na niej dzieje, ale mimo i\u017c zyska\u0142a spor\u0105 popularno\u015b\u0107 nie ma na niej dawnej przebojowo\u015bci. Jej echa wracaj\u0105 na p\u0142ycie „Zeitgeist”. Wiele tu elektryczno-akustycznych fragment\u00f3w i muzyka jest taka jaka\u015b… \u0142adna. Nic dziwnego \u017ce utw\u00f3r „Hope Str.” trafi\u0142 na list\u0119 przeboj\u00f3w MTV. Podobnie by\u0142o z przebojem z kolejnej p\u0142yty (album „Mouth To Mouth”), utworem „Beautiful Day”, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 jednym z letnich hit\u00f3w. Niestety poza radosnymi kawa\u0142kami, kt\u00f3re znajdowa\u0142y si\u0119 na singlach, oraz poza kilkoma mi\u0142ymi balladami zesp\u00f3\u0142 pod p\u0142aszczykiem rozwoju swej formu\u0142y zacz\u0105\u0142 grac coraz bardziej popowo, a nawet britpopowo. Szczytem tego nurtu w tw\u00f3rczo\u015bci zespo\u0142u by\u0142 album „Hallo Pig”. Na szcz\u0119\u015bcie zanosi si\u0119 na to, \u017ce zesp\u00f3\u0142 powr\u00f3ci\u0142 do punkfolkowych kompozycji, co s\u0142ycha\u0107 ju\u017c na g\u0142ycie „Green Blade Rising”.
\n\tNa szcz\u0119\u015bcie Levellersi znale\u017ali r\u00f3wnie\u017c swoich kontynuator\u00f3w, s\u0105 wi\u0119c obecnie zespo\u0142y punkfolkowe inspiruj\u0105ce si\u0119 wcze\u015bniejszymi i p\u00f3\u017aniejszymi (ale wci\u0105\u017c folkowymi) nagraniami tej kapeli. Osobi\u015bcie mog\u0119 poleci\u0107 p\u0142yty Trick Upon Travellers, zespo\u0142u kt\u00f3ry pochodzi z tego samego miasta (Brighton), co The Levellers. Obecnie co prawda zesp\u00f3\u0142 przechodzi pewne perturbacje i nie wiedz\u0105 sami czy powinni kontynuowa\u0107 karier\u0119 jako Trick Upon Travellers, czy te\u017c Trick Upon Travellers 2, lub te\u017c pod inn\u0105 nazw\u0105. Pozostaje jednak faktem \u017ce to niez\u0142y zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3rego inspiracje stanowi zar\u00f3wno punk rock, jaki i folk spod znaku The Levellers i… Fairport Convention. W\u0142a\u015bnie do kompozycji Fairport mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 niekt\u00f3re piosenki zespo\u0142u, a jednocze\u015bnie zesp\u00f3\u0142 zachowuje typowe dla siebie gara\u017cowe brzmienie.<\/p>\n
\tZnakiem wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym The Levellers jest maniera wokalna Marka Chadwicka. Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce \u00f3w charakterystyczny \u015bpiew, brzmi\u0105cy jakby wokalista \u015bpiewa\u0142 od niechcenia, jakby mu na niczym nie zale\u017ca\u0142o, nie od razu potrafi do siebie przekona\u0107. Jak si\u0119 jednak okazuje trudno znale\u017a\u0107 drugi taki g\u0142os o podobnym brzmieniu. Jedyny zesp\u00f3\u0142, kt\u00f3ry pos\u0142uguje si\u0119 podobnym brzmieniem wokali to francuski Louise Attaque. Muzycznie pobrzmiewaj\u0105 w nim echa zar\u00f3wno The Pogues, jak i Mano Negry.<\/p>\n
\tKapel graj\u0105cych w spos\u00f3b zbli\u017cony do The Pogues i The Levellers jest niew\u0105tpliwie bardzo du\u017co i trudno by\u0142oby je wszystkie wymieni\u0107. Na pocz\u0105tku 2001 roku powsta\u0142a jednak inicjatywa internetowa w postaci web-zina (fanzina internetowego) Shite`n`Onions (www.shitenonions.com<\/a>) , po\u015bwi\u0119conego irlandzkiej muzyce punkfolkowej i punkowej, a ostatnio r\u00f3wnie\u017c o kapelach ska. Jakim\u015b cudem znalaz\u0142o si\u0119 tam r\u00f3wnie\u017c miejsce dla Thin Lizzy i Horslips. Rafa\u0142 „Taclem” Chojnacki<\/p>\n Artyku\u0142 ukaza\u0142 si\u0119 w pi\u015bmie Gadki z Chatki – 38-39 w roku 2002. Na\u015bladowcy i kontynuatorzy. Popularno\u015b\u0107 i rozg\u0142os zdobyte przez The Pogues sprawi\u0142y \u017ce wiele grup si\u0119gn\u0119\u0142o po podobne \u015brodki<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1072","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1072","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1072"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1072\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1072"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1072"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1072"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nZinowi daleko jeszcze do miana kompendium wiedzy o punk-folku, jednak mo\u017cna w nim poczyta\u0107 sporo o zespo\u0142ach, zar\u00f3wno m\u0142odych, jak i starszych, s\u0105 te\u017c recenzje p\u0142yt i koncert\u00f3w, oraz linki do stron internetowych wykonawc\u00f3w. Polecam kontakt z t\u0105 witryn\u0105, jako swoistym uzupe\u0142nieniem i aktualizacj\u0105 niniejszego artyku\u0142u.<\/p>\n
\nPoprawki i korekta – stycze\u0144 2005.
\nNa zdj\u0119ciu: The Levellers<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"