Trzecia p\u0142yta zespo\u0142u ukazuje si\u0119 w momencie, kiedy Stonehenge jest jedn\u0105 z najcz\u0119\u015bciej koncertuj\u0105cych grup folkowych w Polsce. Czy maj\u0105 wi\u0119c wystarczaj\u0105co du\u017co czasu na uk\u0142adanie nowych wi\u0105zanek instrumentalnych? Na nowe aran\u017ce? Rzu\u0107my okiem na ta p\u0142yt\u0119 i zobaczmy co tam mamy.
\nPrzede wszystkim mamy dwie nowo\u015bci – polskie tytu\u0142y i piosenki. O ile na koncertach lider zespo\u0142u – Arek W\u0105sik – czasem co\u015b za\u015bpiewa, o tyle poprzednie dwie p\u0142yty Stonehenge`\u00f3w by\u0142y czysto instrumentalne. Na p\u0142yt\u0119 zaproszono natomiast Wojciecha Dudzi\u0144skiego, z zespo\u0142u Rycz\u0105ce Dwudziestki, by swym niskim, ciep\u0142ym g\u0142osem za\u015bpiewa\u0142 dwie piosenki.
\nNa pocz\u0105tek jednak mamy weso\u0142\u0105, pogodn\u0105 melodi\u0119 „W cztery strony \u015bwiata”. Zapowiada ona klimaty rodem z kart powie\u015bci fantasy, bardzo popularne u naszych zachodnich i po\u0142udniowych s\u0105siad\u00f3w, u nas rzadko grane. Po takim wst\u0119pie trafiamy pod strzechy karczmy – mo\u017ce si\u0119 ona nazywa\u0107 np. „\u017b\u00f3\u0142ty owoc”. W karczmie – jak to w karczmie – mieszaj\u0105 si\u0119 r\u00f3\u017cne wp\u0142ywy. Mamy podnios\u0142y wst\u0119p i melodi\u0119, kt\u00f3ra z jednej strony jest na pewno celtycka, ale zagrana jako\u015b tak inaczej.
\nMelodie zebrane w ca\u0142o\u015b\u0107, jako „Celtic Express” kojarz\u0105 si\u0119 z kolei z graniem spod znaku „Riverdance”. Podejrzewam, \u017ce utw\u00f3r ten pokochaj\u0105 wszyscy fani zespo\u0142u, zw\u0142aszcza ci, kt\u00f3rzy lubi\u0105 ta\u0144czy\u0107 w celtyckich rytmach.
\nW „Ta\u0144cu gigant\u00f3w” wracamy do bardziej dostojnych rytm\u00f3w. Jest rzeczywi\u015bcie co\u015b na kszta\u0142t marsza olbrzym\u00f3w, jednocze\u015bnie ci\u0119\u017ckiego ale na sw\u00f3j spos\u00f3b ulotnego. Z kolei „Wok\u00f3\u0142 Chieftains” nasycony jest delikatn\u0105 elektronik\u0105 i rockow\u0105 motoryk\u0105. Mimo, \u017ce tytu\u0142 nawi\u0105zuje sto klasycznych The Chieftains, to mamy tu raczej do czynienia z czym\u015b bli\u017cszym celtyckiemu rockowi.
\nUtw\u00f3r „Kaskady” z delikatnym duetem mandoliny i skrzypiec wprowadza nam \u0142agodniejszy klimat. Mo\u017cna na chwil\u0119 odpocz\u0105\u0107 po harcach. Pewnie ciekawiej brzmia\u0142aby zamiast mandoliny np. harfa celtycka, ale nie wymagajmy zbyt wiele, w ko\u0144cu nie za wielu w Polsce harfist\u00f3w.
\n„Droga do Clare”, to pierwsza ze wspomnianych ju\u017c dw\u00f3ch piosenek. Autorem orygina\u0142u jest Ralph McTell, tw\u00f3rca kultowej piosenki brytyjskich folkowc\u00f3w – „Streets of London”. Polski tekst napisa\u0142a Monika Szwaja, szczeci\u0144ska pisarka, zaprzyja\u017aniona z zespo\u0142em. Piosenka ta to dla mnie rewelacja. Mo\u017ce zesp\u00f3\u0142 powinien czasem zaprasza\u0107 Wojciecha Dudzi\u0144skiego na koncerty? Po piosence mamy powr\u00f3t do klimat\u00f3w instrumentalnych. „Przemijanie” kojarzy si\u0119 nieco ze stylistyk\u0105 Mike`a Oldfielda z okresu jego p\u0142yty „Voyager”.
\nDruga folkowa piosenka na p\u0142ycie „Celtic Express”, to „Ostatni dzie\u0144 jarmarku”. Celtycko-rockowa ballada, bardzo fajnie za\u015bpiewana, z dobrym tekstem… C\u00f3\u017c tu wi\u0119cej pisa\u0107? Zdecydowanie obie piosenki to du\u017cy plus p\u0142yty.
\nPod intryguj\u0105cym tytu\u0142em „Czarny l\u0105d” kryje si\u0119 celtycka melodia, okraszona rytmami charakterystycznymi dla muzyki calypso. Mam nadziej\u0119, i\u017c nie oznacza to, \u017ce w najbli\u017cszym czasie Stonehenge zechc\u0105 przenie\u015b\u0107 si\u0119 muzycznie na sta\u0142e w Karaiby. Chyba nie, skoro zaraz potem serwuj\u0105 nam utw\u00f3r taki, jak „Zawierucha dla ucha”. Jest on chyba najbli\u017cszy temu co zesp\u00f3\u0142 gra\u0142 do tej pory. W sumie troch\u0119 bli\u017cej mu chyba nawet do pierwszej p\u0142yty, r\u00f3\u017cnic\u0105 jest chyba tylko perkusja.
\nZesp\u00f3\u0142 zapowiada\u0142, \u017ce takiej p\u0142yty jeszcze w Polsce nikt nie nagra\u0142. Pod wieloma wzgl\u0119dami jest to racja. Zastosowano tu sporo r\u00f3\u017cnych efekt\u00f3w, po\u0142\u0105czono wp\u0142ywy wielu styl\u00f3w, jednym s\u0142owem – nie\u017ale namieszano. Przyzna\u0107 trzeba, \u017ce „Celtic Express” od poprzednich p\u0142yt wiele r\u00f3\u017cni. Zastanawiam si\u0119 jednak, czy koncertowe oblicze zespo\u0142u r\u00f3wnie\u017c si\u0119 zmieni? A je\u015bli tak, to jak zareaguje na to publiczno\u015b\u0107?
\n„Auld Lang Syne” to zawsze dobre zako\u0144czenie. Wreszcie mo\u017cemy si\u0119 tu nas\u0142ucha\u0107 dud, widocznych na ok\u0142adce. Je\u015bli chodzi o aran\u017cacj\u0119, to zn\u00f3w mamy to co\u015b z Oldfielda, pewnie to przez t\u0105 gitar\u0119. Tak czy owak zako\u0144czenie doskonale pasuje do p\u0142yty.
\nAle koncerty pozostawmy ju\u017c ocenie tych, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 ich s\u0142ucha\u0107, a my skupmy si\u0119 na ocenie tego albumu, niew\u0105tpliwie innego od poprzednich. Wida\u0107, \u017ce zesp\u00f3\u0142 pr\u00f3buje oderwa\u0107 si\u0119 od swego starego brzmienia. Nie wiem, czy romans z klawiszami to najlepsze rozwi\u0105zanie, ale faktem jest, \u017ce jest to krok na nowej drodze. Brzmi\u0105 przestrzennie, czasem niemal w klimatach zbli\u017conych do szkockiego zespo\u0142u Runrig. Wida\u0107, \u017ce pozbywaj\u0105 si\u0119 brzemienia typowo knajpianego.
\nPozostaje nam czeka\u0107 na wspomniane koncerty i kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119. Mam nadziej\u0119, \u017ce nagraj\u0105 wcze\u015bniej, ni\u017c za cztery lata.
\n
Trzecia p\u0142yta zespo\u0142u ukazuje si\u0119 w momencie, kiedy Stonehenge jest jedn\u0105 z najcz\u0119\u015bciej koncertuj\u0105cych grup folkowych w Polsce.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1171","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1171","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1171"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1171\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1171"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1171"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1171"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}