Nie tak dawno rozp\u0142ywa\u0142em si\u0119 tutaj nad dem\u00f3wk\u0105 m\u0142odej flamandzkiej kapeli o prostej nazwie Aedo. Teraz mamy ju\u017c do czynienia z ich debiutanckim albumem.
\nTym, kt\u00f3rzy nie pami\u0119taj\u0105, b\u0105d\u017a nie czytali tamtej recenzji, przypomn\u0119, \u017ce mamy do czynienia z kapel\u0105, kt\u00f3ra gra muzyk\u0119 celtycka, w breto\u0144sko-wyspiarskiej mieszance. Wszystko to jest jednak podane w ciekawy spos\u00f3b i dobre wra\u017cenie robi zar\u00f3wno spos\u00f3b opracowania utwor\u00f3w, jak i umiej\u0119tno\u015bci m\u0142odych muzyk\u00f3w. Na tej p\u0142ycie s\u0142ycha\u0107 te\u017c ju\u017c wi\u0119cej belgijskich, czy mo\u017ce raczej flamandzkich nalecia\u0142o\u015bci.
\nZaczyna si\u0119 do\u015b\u0107 tradycyjnie, z lekk\u0105 doz\u0105 rocka w breto\u0144sko-brzmi\u0105cym „D\u00e9m\u00e9nage Mondiale”. P\u00f3\u017aniej mamy bardzo \u0142adn\u0105 piosenk\u0119 – „La Larme” – z delikatna nutka jazzu. To tchnienie jest tak leciutkie, \u017ce zastanawiam si\u0119, czy go sobie nie wyimaginowa\u0142em. Z kolei saksofon w „Bouquet Bloum\u00e9”, mimo, \u017ce gra ludow\u0105 melodie, to daje ju\u017c wi\u0119cej jazzowego smaczku. Przynajmniej do czasu kiedy nie do\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 dudy. P\u00f3\u017aniej rockowa perkusja zmienia si\u0119 w niemal trip hopowe rytmy. Wci\u0105\u017c jednak mamy bardzo czyteln\u0105 folkow\u0105 fraz\u0119 na pierwszym planie.
\nZagrany w tempie irlandzkiego jiga „Tostas Mistas” sprawia wra\u017cenie, jakby by\u0142 star\u0105, ludow\u0105 melodi\u0105. Tymczasem to utw\u00f3r wsp\u00f3\u0142czesny, napisany przez braci Jonasa i Pietera De Meester\u00f3w, autor\u00f3w wi\u0119kszo\u015bci repertuaru Aedo.
\nDalej mamy lekko snuj\u0105c\u0105 si\u0119 melodi\u0119 „Femmes i topp”, oraz ciekawostk\u0119 – poezj\u0119 \u015bpiewan\u0105 w wersji celtyckiej. C\u00f3\u017c to znaczy? Ano to, \u017ce za tekst do piosenki „Medelij” pos\u0142u\u017cy\u0142 wiersz Francois Villona.
\nSpokojny „Quartier Latin, 4h le Matin” to niemal chill out. Ale nie b\u00f3jcie si\u0119, to nie jest muzyka naszych klub\u00f3w i dyskotek, tylko porz\u0105dny utworek z diatonicznym akordeonem.
\n„Lowy” o\u017cywia nieco senn\u0105 atmosfer\u0119 poprzedniego utworu. Podejrzewam, \u017ce \u015bwietnie ta\u0144czy\u0142o by si\u0119 do tego jakie\u015b armoryka\u0144skie ta\u0144ce. W „Caf\u00e9 Coiffeur” te\u017c mamy co\u015b breto\u0144skiego, ale jakby bardziej mrocznego. Taki niepokoj\u0105cy klimat panuje te\u017c w jednej z cz\u0119\u015bci „Vitamine”. Znacznie spokojniej jest w „Lora Luna”, najpi\u0119kniejszej melodii na tej p\u0142ycie, w kt\u00f3rej pobrzmiewaj\u0105 dalekie echa irlandzkiego „Inisfree”.
\nPodbity ostrym rockowym rytmem „Friscot” sprawdza si\u0119 pewnie doskonale na festiwalach. Ciekawie by by\u0142o, gdyby zagrali go kiedy\u015b np. w Polsce.
\n„Imperial” to zn\u00f3w powr\u00f3t w bardziej irlandzkie rejony. Wspomnia\u0142 bym tu mo\u017ce o Lunasie, ale to tylko podobne echa, tak na prawd\u0119 obie grupy graj\u0105 inaczej.
\nP\u0142yt\u0119 ko\u0144czy nieco po\u0142amany rytmicznie „Experior”. Do\u015b\u0107 nowoczesna aran\u017cacja, z surowym akordeonem, to co\u015b, co mo\u017ce si\u0119 spodoba\u0107 wielu, kt\u00f3rzy tak jak ja poszukuj\u0105 ciekawych smaczk\u00f3w w muzyce. Kiedy wchodz\u0105 do gry dudy i saksofon, to po plecach a\u017c ciarki id\u0105…
\nBardzo dobra p\u0142yta. Dobra grupa rozwin\u0119\u0142a si\u0119 i d\u0105\u017cy wci\u0105\u017c do przodu. M\u0142ody wiek muzyk\u00f3w daje nam nadzieje na \u015bwietny dalszy ci\u0105g.
\n