The Pogues wreszcie doczekali si\u0119 godnych spadkobierc\u00f3w. Nie kontynuator\u00f3w, ale w\u0142a\u015bnie spadkobierc\u00f3w. Jeszcze niedawno z Flogginami o to miano konkurowali Bosto\u0144czycy z Dropkick Murphy`s. Ci jednak odpadaj\u0105 w przedbiegach, je\u015bli por\u00f3wna si\u0119 ich „Blackout” z „Within a Mile of Home”.
\nJu\u017c od samego pocz\u0105tku p\u0142yty s\u0142ycha\u0107 wyra\u017anie, \u017ce FM wracaj\u0105.
\nZanim us\u0142ysza\u0142em ca\u0142\u0105 p\u0142yt\u0119 wpad\u0142 mi w ucho kawa\u0142ek „To Youth (My Sweet Roisin Dubh)”, kt\u00f3ry urozmaica \u015bcie\u017ck\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 jednej z gier komputerowych. Ju\u017c wtedy wiedzia\u0142em, \u017ce p\u0142yta b\u0119dzie niez\u0142a. I nie rozczarowa\u0142em si\u0119. Ameryka\u0144scy punk-folkowcy sa w dobrej formie.
\nAlbum zaczyna si\u0119 od pubowo-rockowego „Screaming at the Wailing Wall”. To \u015bwietny kawa\u0142ek z przesterowan\u0105 gitar\u0105 w tle, ostr\u0105 jazd\u0105 skrzypiec i mandoliny, silnym g\u0142osem Dave`a Kinga.
\nTradycyjny „Seven Deadly Sins” brzmi tak, \u017ce nie powstydziliby si\u0119 go The Pogues. Oczywi\u015bcie, gdyby zacz\u0119li gra\u0107 jakie\u015b dwadzie\u015bcia lat p\u00f3\u017aniej. Drive jest taki sam, \u015brodki wyrazu ju\u017c nieco inne. Stare brzmienie ma za to piosenka „Factory Girls”. Jest w niej te\u017c co\u015b z grania kapel z kr\u0119g\u00f3w rockabilly. Oczywi\u015bcie ca\u0142o\u015b\u0107 wci\u0105\u017c ma celtyckie korzenie.
\nDalej mamy wspomniane ju\u017c „To Youth”. „Whistles The Wind” to z kolei ballada w stylu starej kapeli Shane`a MacGowana. Nieco rozedrgane d\u017awi\u0119ki gitary nadaj\u0105 jej jednak bardziej oniryczny charakter. King \u015bpiewa tu dla odmiany bardzo spokojnie. Jakby dla odmiany „Light of a Fading Star” zaczyna si\u0119 od ostrej, punkowej gitary. Dalej troszk\u0119 si\u0119 uspakaja. Mamy akordeon, banjo i skrzypeczki. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce FM lubi\u0105 sobie pokombinowa\u0107 i s\u0105 w tym bardzo dobrzy.
\n„Tobacco Island” kojarzy si\u0119 strasznie ze „Streams of Whiskey” przywo\u0142ywanego tu ju\u017c zespo\u0142u. OCzywi\u015bcie to inna piosenka, a jednak niekt\u00f3re nutki brzmi\u0105 do\u015b\u0107 znajomo.
\nZa\u015bpiewana a capella „The Wrong Company” kojarzy si\u0119 dla odmiany z klasykami, takimi, jak The Dubliners. To tylko miniaturka, ale robi dobre wra\u017cenie.
\nRozbujany „Tomorrow Comes a Day too Soon” to co\u015b nowego. Piosenka ta nie ma zbyt wiele wsp\u00f3lnego z celtyckimi korzeniami, jest po prostu lekkim, folk-rockowym utworkiem. Kto wie, czy nie zwiastuje on jakiej\u015b zmiany w muzyce Flogging Molly.
\nRewelacyjny „Queen Anne`s Revenge” to te\u017c nieco inne ni\u017c dot\u0105d klimaty. Bli\u017cej piosence do utwor\u00f3w z p\u0142yt The Levellers, czy New Model Army. \u015awietne alternatywno-folkowe granie.
\nPowr\u00f3t do bardziej pubowych d\u017awi\u0119k\u00f3w zwiastuje nam „Wanderlust”. Nast\u0119puj\u0105cy po nim tytu\u0142owy „Within a Mile of Home” mo\u017cna uzna\u0107 za kwintesencj\u0119 brzmienia tej p\u0142yty. Jest tu troch\u0119 element\u00f3w nowych, melodia lekko sk\u0142aniaj\u0105ca si\u0119w kierunku celtyckim, ale z konkretnym, punkowym refrenem. Zdecydowanie jest to dobra wizyt\u00f3wka.
\nKolejna na p\u0142ycie ballada, to \u015bpiewana przy akompaniamencie irlandzkich dud i gitary „The Spoken Wheel”. Przechodzi ona p\u0142ynnie w kolejny utw\u00f3r – „With a Wonder and a Wild Desire”. Druga cz\u0119\u015b\u0107 jednak jest ju\u017c nieco ostrzejsza, wchodzi tam bowiem ca\u0142a punk-folkowa sekcja.
\nNa zako\u0144czenie mamy piosenk\u0119 w stylu „ca\u0142a sala \u015bpiewa z nami”, czyli „Don`t Let Me Die”. To typowa uliczna ballada, ale urozmaicaj\u0105 j\u0105 tr\u0105bili, troch\u0119 w stylu kapel graj\u0105cych czasem na pogrzebach. C\u00f3\u017c, w ko\u0144cu to piosenka po\u017cegnalna.
\n„Within a Mile of Home” nie jest takim zaskoczeniem, jak „Swagger” – pierwszy studyjny album FM. Nie ulega jednak w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce p\u0142yta ta wprowadza nieco nowego ducha. My\u015bl\u0119, \u017ce konkurencji z punk-folkowego podw\u00f3rka b\u0119d\u0105 musieli si\u0119 teraz sporo nam\u0119czy\u0107, by dogoni\u0107 t\u0105 grup\u0119.
\n
The Pogues wreszcie doczekali si\u0119 godnych spadkobierc\u00f3w. Nie kontynuator\u00f3w, ale w\u0142a\u015bnie spadkobierc\u00f3w. Jeszcze niedawno z Flogginami o to<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-1245","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1245","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1245"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1245\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1245"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1245"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1245"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}