Spodziewa\u0142em si\u0119 p\u0142yty nieco mocniejszej, bardziej metalowej, tymczasem zesp\u00f3\u0142 Finisterra troch\u0119 mnie zaskoczy\u0142. Wi\u0119cej tu podbarwionego \u015bredniowieczem folk-rocka, ni\u017c folk-metalu, mimo, \u017ce to w\u0142a\u015bnie na tej ostatniej scenie niemiecka grupa ostatnimi czasy bryluje.
\nNawet mocniejsze kawa\u0142ki, jak „Skudrinka” czy „Schondilg” nawi\u0105zuj\u0105 raczej do hard rocka, ni\u017c do metalu. Czasem jest tez co\u015b dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w gotyku. Wci\u0105\u017c jednak pozostajemu w kr\u0119gu muzyki dawnej i folku.
\nMimo, \u017ce Finisterra gra do\u015b\u0107 dobr\u0105 muzyk\u0119, to nie dorasta do pi\u0119t takim formacjom, jak In Extremo, czy Schandmaul. Same szczere ch\u0119ci i kilka pomys\u0142\u00f3w te\u017c nie wystarcz\u0105. Mimo, \u017ce jest tu kilka mi\u0142ych dla folkowego ucha fragment\u00f3w (np. „Vite perdite tranx”), to niestety ich fonograficzny debiut (a tak\u0105 w\u0142a\u015bnie p\u0142yt\u0105 jest „Als die Erde eine Scheibe war”) uznaj\u0119 za niezbyt udany.<\/p>\n