Opowie\u015b\u0107 o Celtach. Karl Jenkins, autor patetycznego projektu tym razem postanowi\u0142 si\u0119gn\u0105\u0107 po \u015bwiat starych celtyckich wierze\u0144, mit\u00f3w i legend. Recenzja pisana niezbyt fachowo – bo podczas pierwszego sluchania.
\nNie przepadam za muzyka typu Adiemus, chocia\u017c wiem \u017ce nurt new age czesto ociera si\u0119 o muzyk\u0119 folkow\u0105. Z poprzednimi produkcjami sygnowanymi t\u0105 nazw\u0105 zetkn\u0105\u0142em si\u0119 tylko w formie szcz\u0105tkowej. W tym przypadku jednak bardzo mi sie spodobal poczatek plyty. Orkiestrowe partie w „Cu Chullain” brzmia porywaj\u0105co ! Troszke gorzej z wokalami kt\u00f3re niby przypominaja Anune ale sa jakby zbyt … wodewilowo ? Tak czy owak idzie tego sluchac, cho\u0107 folkowe s\u0105 tylko nalecia\u0142o\u015bci. Tytu\u0142owy „Eternal Knot” – zar\u00f3wno tytu\u0142 jak i klimat utworu nieodparcie kojarzy mi sie ze skryptorium i irlandzkimi mnichami. Chyba dobrze. Wcia\u017c mam troche zastrzeze\u0144 do wokali. Mo\u017ce za wysokie troche? Ale uillean pipes \u0142adnie wlasowuj\u0105 si\u0119 w klimat. Kolejny utw\u00f3r „Palace Of The Cristal Bridge” opowiada histori\u0119 Mael Duina. Tu ju\u017c jako\u015b zupe\u0142nie relaksacyjnie i niefolkowo. „Wooing of Etain” zaczyna sie od dud flet\u00f3w, ju\u017c jako\u015b bardziej mi si\u0119 podoba od razu. Patrz\u0119 na ok\u0142adke – wszystko jasne – Davy Spillane !!! Gra w pi\u0119ciu utworach, wi\u0119c to nie mo\u017ce by\u0107 taka z\u0142a p\u0142yta. Muzyka powoli zaczyna uk\u0142ada\u0107 si\u0119 w logiczn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Utwory zaczynaj\u0105 nawzajem z siebie wynika\u0107 i chyba przestaj\u0105 mi przeszkadza\u0107 wysokie wokale. „Saint Declan`s Drone” brzmi niemal jak fragment „Riverdance”. Z reszt\u0105 to jeden z najlepszych utwor\u00f3w na p\u0142ycie. „The Dagda” to z kolei najbardziej „adiemusowa” wed\u0142ug mnie cz\u0119\u015b\u0107 p\u0142yty. Z kolei „Children of Dannu”to utw\u00f3r z wykorzystaniem starego celtyckiego instrumentu, jakim jast kamyks (camyx). P\u0142yta powoli umyka. Kompozycje, mimo i\u017c ciekawe utrzymane s\u0105 w podobnym nastroju, trudno si\u0119 na nich skupic i rozr\u00f3\u017cni\u0107. Te z udzia\u0142em Spillane`a jakby \u0142atwiej, wiadomo dzwiek dud trudno zazwyczaj przegapi\u0107. Spodziewa\u0142em si\u0119 jakiego\u015b wystrza\u0142owego fina\u0142u, „Math Was A Wizard” niestety takowym nie jest.
\nWielbiciele muzyki Adiemus odnajd\u0105 tu dzwi\u0119ki kt\u00f3re lubi\u0105, na dodatek okraszon\u0105 celtyck\u0105 mitologi\u0105.
\nP\u0142yta jest \u0142adnie wydana i zawiera wyja\u015bnienia dotycz\u0105ce temanu utwor\u00f3w. Tak wi\u0119c je\u015bli ktos lubi b\u0105d\u017a nie zna – niech spr\u00f3buje, w innym przypadku szkoda czasu.
\n