Pi\u0119\u0107 lat koncert\u00f3w na wielu scenach, to ca\u0142kiem sporo. Od tylu ju\u017c lat swoim \u015bpiewem raczy s\u0142uchaczy tyska grupa Leje na Pok\u0142ad. Tu jeden z zespo\u0142\u00f3w, kt\u00f3re upodoba\u0142y sobie \u015bpiewanie piosenek \u017ceglarskich a cappella, w oparciu o wielog\u0142osowe harmonie rodem z ameryka\u0144skiej muzyki gospel.
\nHistoria takiego \u015bpiewania jest w Polsce do\u015b\u0107 d\u0142uga i zawi\u0142a, nie ma wi\u0119c sensu po\u015bwi\u0119ca\u0107 jej za wiele czasu. Przejd\u017amy do muzyki.
\nPopularne Lejki racz\u0105 nas pi\u0119tnastoma kompozycjami (plus bonus), z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 to utwory oparte o tradycyjne, folkowe pie\u015bni. Pozosta\u0142e napisali cz\u0142onkowie zespo\u0142u.
\nNa przywitanie otrzymujemy mi\u0142\u0105 niespodziank\u0119 w postaci oryginalnej, angloj\u0119zycznej wersji pie\u015bni „Health to the company”. Dla mnie to rewelacja! Mimo nieco zbyt „studyjnego” brzmienia ta piosenka bardzo pozytywnie nastawi\u0142a mnie do zespo\u0142u i p\u0142yty.
\n„Poci\u0105gnij j\u0105” to w pewnym sensie cover starej piosenki grupy Tonam & Synowie. W pewnym sensie, bo wbrew temu co mo\u017cemy przeczyta\u0107 na ok\u0142adce Bogdan Ku\u015bka nie napisa\u0142 tej melodii, a jedynie polskie s\u0142owa. Melodia to klasyczna szanta „Sally Rocket”. W nat\u0142oku wokalnej gimnastyki zabrak\u0142o tu nieco miejsca na ogie\u0144, kt\u00f3ry towarzyszy\u0142 polskiemu pierwowzorowi.
\nKr\u00f3tka pie\u015b\u0144 „Panna z Aughrim”, to jeden z najciekawszych utwor\u00f3w na p\u0142ycie. Przywodzi na my\u015bl stare pie\u015bni. Og\u00f3lne wra\u017cenie jest tu bardzo dobre.
\nWokalne zespo\u0142y szantowe lubi\u0105 czasem zanuci\u0107 co\u015b z Francji lub z Bretanii. Lejki \u015bpiewaj\u0105 „En filant ma quenouille”. \u0141adne to i ca\u0142kiem mi\u0142o wpasowuje si\u0119 w muzyczne zawijasy kojarz\u0105ce si\u0119 z krajem nad Loar\u0105. Ale o co chodzi w s\u0142owach? Nie mam poj\u0119cia, ale wa\u017cne \u017ce \u0142adnie, mam tylko nadziej\u0119 \u017ce nie \u015bpiewaj\u0105 tam, \u017ce „recenzenci to \u017cule”.
\n„Piekielny rejs” prowadzi nas do Irlandii. Gdyby ch\u00f3rki nie zak\u0142\u00f3ca\u0142y g\u0142\u00f3wnego wokalu, by\u0142oby lepiej, ale i tak idzie zrozumie\u0107 o czym \u015bpiewaj\u0105.
\nWeso\u0142a pie\u015b\u0144 „Zwisaj\u0105c z rej” to dla mnie wizyt\u00f3wka zespo\u0142u. Jest tu troch\u0119 poczucia humoru, wokalne zabawy i ca\u0142kiem fajny, cho\u0107 nieco trywialny pomys\u0142 na aran\u017cacj\u0119. Czyli w pewnym sensie idealna \u015brednia z tego albumu.
\nKolejny cover, to „Szanta \u015bledziowa” z repertuaru Czterech Ref\u00f3w. Swego czasu przerabia\u0142 ten utw\u00f3r bia\u0142ostocki zesp\u00f3\u0142 The Pioruners. Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce wersja Tyszan bardziej mi pasuje.
\nWspomnia\u0142em ju\u017c co\u015b o poczuciu humoru? Czasem troszeczk\u0119 ch\u0142opak\u00f3w ponosi. Zdaj\u0119 sobie spraw\u0119, \u017ce „P\u0142yniemy na Horn” to zabawa konwencj\u0105, ale… chyba troszk\u0119 za daleko w tym pastiszu si\u0119 posun\u0119li. Albo mo\u017ce inaczej: jak na pastisz za powa\u017cnie – jak na powa\u017cn\u0105 pie\u015b\u0144, zbyt weso\u0142o.
\nDobre wra\u017cenie wraca przy „John Calaka”, francuskiej (czy te\u017c francuskobrzmi\u0105cej, nie jestem to specjalist\u0105) wersji szantowego standardu. Brawa za ten utw\u00f3r!
\nSpo\u015br\u00f3d autorskich utwor\u00f3w Lejk\u00f3w najbardziej podoba mi si\u0119 „Barmanka”. Mo\u017ce przez to piwo w refrenie? Pewnie tak.
\nZ „Pie\u015bni\u0105 powrot\u00f3w” historia jest ciekawa, bo za wzorzec dla polskiej wersji pos\u0142u\u017cy\u0142a tu na pewno piosenka „Return” wykonywana swego czasu przez grup\u0119 Kogoto. Orygina\u0142 jest poga\u0144skim za\u015bpiewem „We All Comes To The Goddess”. Czy\u017cby grupa pragn\u0119\u0142a w ten spos\u00f3b pozyska\u0107 fan\u00f3w (fanki?) w \u015brodowisku neopoga\u0144skim? Sporo tam pono\u0107 nadobnych dziewoj…
\nNie mam poj\u0119cia sk\u0105d pochodzi „Erile”, ale co\u015b za wiele tam polsko-brzmi\u0105cych s\u0142\u00f3w. Ale ca\u0142o\u015b\u0107 jest w pe\u0142ni przyswajalna.
\nKiedy w piosence „Megi” pojawiaj\u0105 si\u0119 nagle instrumenty (gitara, harmonijka ustna i tamburyn), to znaczy \u017ce zesp\u00f3\u0142 zaprosi\u0142 go\u015bci. Brzmi to do\u015b\u0107 ciekawie. Jakby poszerzy\u0107 instrumentarium i wyci\u0105\u0107 „ustny” bas, by\u0142aby przyzwoita piosenka \u017ceglarsko-folkowa. Gdyby… Wiem, wiem, to przecie\u017c zesp\u00f3\u0142 wokalny, nie ma sensu snu\u0107 takich my\u015bli. Ale fajnie, \u017ce si\u0119 zdecydowali na taki utw\u00f3r.
\nJeszcze wi\u0119kszym eksperymentem jest tu piosenka „Ma kobita”. Klawisze i akordeon to zaskakuj\u0105cy zestaw. Ciekaw jestem czy fani szant zaakceptuj\u0105 ten zestaw. Co ciekawe go\u015bciem jest tu Marek Makles, muzyk Daabu i Habakuka. Kolejny raz gratuluj\u0119 odwagi.
\nGitara i tamburyn powracaj\u0105 w „Hej Ch\u0142opaki”, ale tu ta koncepcja sprawdza si\u0119 gorzej, troch\u0119 za prosto to wychodzi.
\nDo ko\u0144ca p\u0142yty pozosta\u0142 nam jeszcze bonus, czyli s\u0142ynny „Parostatek” z repertuaru Krzysztofa Krawczyka. Powiem tylko, \u017ce to dobrze, \u017ce kto\u015b si\u0119ga nawet po tak kontrowersyjna piosenki wodniackie. Zw\u0142aszcza \u017ce Leje Na Pok\u0142ad zrobili tu bardzo stylow\u0105 aran\u017cacj\u0119.
\nJak na debiut fonograficzny p\u0142yta brzmi bardzo dobrze. Oczywi\u015bcie je\u017celi jeste\u015bcie w stanie strawi\u0107 kilkadziesi\u0105t minut \u015bpiewania w „stylu \u015bl\u0105skim”. Ja, mimo \u017ce nie jestem fanem takich brzmie\u0144, da\u0142em rad\u0119 i generalnie chwal\u0119 sobie czas sp\u0119dzony z tym albumem.
\n
Pi\u0119\u0107 lat koncert\u00f3w na wielu scenach, to ca\u0142kiem sporo. Od tylu ju\u017c lat swoim \u015bpiewem raczy s\u0142uchaczy tyska<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2174","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2174","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2174"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2174\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2174"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2174"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2174"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}