Dulce Pontes (ur. 8 kwietnia 1969 w Montijo ko\u0142o Lizbony) jest popularn\u0105 portugalsk\u0105 artystk\u0105. Pisze i wykonuje g\u0142\u00f3wnie piosenki popowe i folkowe, nie stroni r\u00f3wnie\u017c od muzyki klasycznej. Sama definiuje si\u0119 zazwyczaj jako artystka world music. Jej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 przyczyni\u0142a si\u0119 do odrodzenia w latach dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tych XX wieku portugalskiej miejskiej muzyki folkowej, znanej jako fado. Obdarzona silnym, dramatycznym i \u0142atwo przekazuj\u0105cym emocje g\u0142osem, Dulce jest jedn\u0105 z najs\u0142ynniejszych i najbardziej cenionych portugalskich wokalistek.
\nPocz\u0105tkowo Dulce Pontes zamierza\u0142a zosta\u0107 pianistk\u0105. Zdecydowa\u0142a si\u0119 na karier\u0119 piosenkarki po tym, jak w wieku 18 lat wygra\u0142a konkurs w swym rodzinnym mie\u015bcie. Wkr\u00f3tce potem zacz\u0119\u0142a pr\u00f3bowa\u0107 swych si\u0142 jako aktorka w portugalskiej telewizji i teatrze. W roku 1991 wygra\u0142a krajowe eliminacje do Konkursu Piosenki Eurowizji. Reprezentowa\u0142a sw\u00f3j kraj \u015bpiewaj\u0105c piosenk\u0119 „Lusitana Paixao” („Luzyta\u0144ska Nami\u0119tno\u015b\u0107”). Zaj\u0119\u0142a \u00f3sme miejsce, co by\u0142o do dzisiaj czwartym najlepszym wynikiem artysty reprezentujacego Portugali\u0119.
\nW 1992 roku Dulce Pontes wyda\u0142a sw\u00f3j debiutancki album zatytu\u0142owany Lusitana (Luzytanka). Zawiera\u0142 on lekkie utwory popowe z elementami muzyki folk. Nie by\u0142 to jeszcze repertuar wychodz\u0105cy naprzeciw mo\u017cliwo\u015bciom, ambicjom i wyobra\u017ani artystki.
\nW roku 1993 Dulce Pontes wyda\u0142a nast\u0119pn\u0105 p\u0142yt\u0119, zatytu\u0142owan\u0105 L\u00e1grimas (\u0141zy). Album ten prezentowa\u0142 iberyjsk\u0105 muzyk\u0119 folk, g\u0142\u00f3wnie fado. Ale by\u0142o to fado wyj\u0105tkowo nieortodoksyjne, niekonwencjonalnie zaaran\u017cowane, wzbogacone o rytmy i instrumenty wsp\u00f3\u0142czesne oraz elementy tradycyjnej muzyki arabskiej i bu\u0142garskiej. Umiej\u0119tno\u015b\u0107 mieszania tradycyjnego fado ze wsp\u00f3\u0142czesnymi stylami muzyki i nieustanne poszukiwanie nowych form muzycznej ekspresji szybko sta\u0142o si\u0119 znakiem rozpoznawczym tw\u00f3rczo\u015bci Dulce Pontes. Nale\u017cy jednak te\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce na albumie L\u00e1grimas znalaz\u0142y si\u0119 dwie pie\u015bni fado (L\u00e1grima i Estranha Forma De Vida) nagrane na \u017cywo w studiu i za\u015bpiewane w zgodzie ze wszystkimi wymogami fado klasycznego. To dwa utwory przyczyni\u0142y si\u0119 do tego, \u017ce Dulce Pontes zosta\u0142a natychmiast obwo\u0142ana nastepczyni\u0105 legendarnej pie\u015bniarki fado Amalii Rodrigues. Ale najwi\u0119kszym sukcesem tego albumu sta\u0142a si\u0119 A Can\u00e7ao do Mar (Pie\u015b\u0144 Morza). Dzi\u0119ki Dulce Pontes utw\u00f3r ten sta\u0142 si\u0119 prawdopodobnie najbardziej znan\u0105 poza granicami kraju piosenk\u0105 portugalsk\u0105, wielokrotnie nagrywan\u0105 i \u015bpiewan\u0105 przez artyst\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie (ostatnio przez Sarah Brightman, kt\u00f3ra z A Can\u00e7ao do Mar uczyni\u0142a g\u0142\u00f3wny motyw muzyczny swego albumu Harem). A Can\u00e7ao do Mar pojawi\u0142a si\u0119 te\u017c na \u015bcie\u017cce d\u017awi\u0119kowej hollywoodzkiego filmu L\u0119k pierwotny z Richardem Gere i Edwardem Nortonem w rolach g\u0142\u00f3wnych.
\nW 1995 roku Dulce Pontes wyda\u0142a album Brisa do Cora\u00e7ao (Powiew Serca), nagrany na \u017cywo podczas koncertu artystki 6 maja 1995 r. w Porto.
\nNast\u0119pny album, zatytu\u0142owany Caminhos (Drogi), wydany zosta\u0142 w 1996 r. Utrzymany on by\u0142 w podobnej konwencji jak L\u00e1grimas, ale krytyka uzna\u0142a go za dojrzalszy, bardziej harmonijny i pozbawiony nieudanych pomys\u0142\u00f3w aran\u017cacyjnych, kt\u00f3rych mo\u017cna si\u0119 by\u0142o doszuka\u0107 na L\u00e1grimas. Album ten potwierdzi\u0142, \u017ce Dulce jest wybitn\u0105 odtw\u00f3rczyni\u0105 utwor\u00f3w fado, ale da\u0142 te\u017c do zrozumienia, \u017ce nie zamierza ona by\u0107 jedynie pie\u015bniark\u0105 fado. Dulce Pontes zamierza\u0142a by\u0107 artystk\u0105 wszechstronn\u0105, kt\u00f3ra nie waha si\u0119 balansowa\u0107 na kraw\u0119dzi r\u00f3\u017cnych styl\u00f3w muzycznych lub przekracza\u0107 ich granice.
\nW 1999 r. wydany zosta\u0142 album O Primeiro Canto (Pierwszy \u015apiew). Krytycy zgodnie uznali go za najlepszy i najambitniejszy album Dulce. Nowo\u015bci pojawiaj\u0105ce si\u0119 na tym albumie to elementy jazzu (w nagraniu albumu uczestniczy\u0142a ceniona portugalska wokalistka jazzowa Maria Joao) oraz fakt, \u017ce album ten jest prawie w ca\u0142o\u015bci akustyczny. Wiele z utwor\u00f3w na nim si\u0119 znajduj\u0105cych zosta\u0142o napisanych przez Dulce. W poszukiwaniu materia\u0142u i inspiracji do tego albumu artystka zje\u017adzi\u0142a wiejskie regiony Portugalii, odszukuj\u0105c i wydobywaj\u0105c z zapomnienia stare tradycyjne melodie i instrumenty. \u015apiewa na tym albumie nie tylko po portugalsku, ale te\u017c w innych j\u0119zykach iberyjskich – galicyjskim i mirandyjskim.
\nW 2002 r. Dulce Pontes wyda\u0142a album „Best Of”.
\nRok 2003 okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 zwrotem w karierze Dulce Pontes. Wydany zosta\u0142 album Focus, nagrany w \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy i pod patronatem w\u0142oskiego kompozytora muzyki filmowej Maestro Ennio Morricone. Dulce za\u015bpiewa\u0142a kilka znanych i cenionych utwor\u00f3w Morricone, ale znalaz\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na tym albumie kompozycje nowe, napisane przez Morricone specjalnie na t\u0119 okazj\u0119. Zadaniem albumu Focus by\u0142o wydobycie na \u015bwiat\u0142o dzienne ca\u0142ego potencja\u0142u g\u0142osu Dulce Pontes. Krytycy uznali, \u017ce si\u0119 to uda\u0142o. Focus zosta\u0142 nagrany w ca\u0142o\u015bci we W\u0142oszech. Przeznaczony dla s\u0142uchaczy zar\u00f3wno portugalskich, jak i mi\u0119dzynarodowych, Focus zawiera utwory \u015bpiewane po portugalsku, hiszpa\u0144sku, w\u0142osku i angielsku.<\/p>\n