To ju\u017c druga w nied\u0142ugim czasie p\u0142yta, kt\u00f3rej m\u0142ody zesp\u00f3\u0142 nada\u0142 zadziorny tytu\u0142 „Folk You”, kojarz\u0105cy si\u0119 z mocnym angloj\u0119zycznym powiedzeniem. W przypadku holenderskiej grupy Folkaholics mieli\u015bmy jednak do czynienia z przer\u00f3bkami irlandzkich standard\u00f3w, okraszonych coverami The Pogues. Polski zesp\u00f3\u0142 prezentuje nam w wi\u0119kszo\u015bci autorski repertuar, oparty w du\u017cej mierze na brzmieniach celtyckich, lecz pisany przez cz\u0142onk\u00f3w kapeli. Tradycyjne melodie i piosenki s\u0105 tu tylko dodatkiem.
\nDebiutancki album za\u0142ogi z Bydgoszczy otwiera piosenka, kt\u00f3ra jest zapewne sztandarem zespo\u0142u. Nosi ona bowiem tytu\u0142 „Mo\u017ce i My”. Ten autorski utw\u00f3r tkwi do\u015b\u0107 g\u0142\u0119boko w polskiej tradycji wykonywania piosenek \u017ceglarskich, cho\u0107 czu\u0107 tu te\u017c wp\u0142ywy zagranicznych zespo\u0142\u00f3w, zw\u0142aszcza kanadyjskiego Great Big Sea.
\nNieco bardziej oryginalnie jest w kolejnej piosence, gdzie folkowemu graniu towarzysz\u0105 ciekawie \u015bpiewane refreny. Kompozycja „Teddy Gillivan” bli\u017csza jest ju\u017c irlandzkim brzmieniom, cho\u0107 zw\u0142aszcza w partiach gitary jest co\u015b co ci\u0105gnie wci\u0105\u017c utw\u00f3r w swojski, niemal szuwarowo-bagienne, a wi\u0119c generalnie turystyczne rejony. Ca\u0142o\u015b\u0107 r\u00f3wnowa\u017c\u0105 jednak bardzo fajne skrzypce.
\n\u015awietna wersja rebelianckiej pie\u015bni „Join the British Army” (tu jako „Brytyjska Flota”) to nasz pierwszy kontakt ze sposobem w jaki grupa Mo\u017ce i My interpretuje pie\u015bni tradycyjne. Nie brak tu ognia i mam wra\u017cenie, \u017ce grupa chyba polubi\u0142a t\u0105 pie\u015b\u0144, gdy\u017c wykonuj\u0105 j\u0105 jak swoj\u0105.
\n„Synopa” to r\u00f3wnie\u017c nawi\u0105zanie do muzyki tradycyjnej, jednak z zupe\u0142nie innego kr\u0119gu kulturowego. Zmieniaj\u0105 si\u0119 akweny wodne, a wraz z nimi klimat muzyczny. W tym utworze zanurzamy si\u0119 w brzmieniach, kt\u00f3re towarzyszy\u0107 mog\u0142y kozakom walcz\u0105cym z Turkami. O tym z reszt\u0105 jest ta pie\u015b\u0144, kt\u00f3ra w pewnym momencie nabiera mocnego wiatru w \u017cagle. \u015awietnie komponuj\u0105 si\u0119 z ni\u0105 odg\u0142osy bitwy. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce to bardzo obrazowy utw\u00f3r.
\nPod tytu\u0142em „Chustka na wietrze” kryje si\u0119 ballada, kojarz\u0105ca si\u0119 z renesansowo-folkowymi brzmieniami spod znaku Blackmore’s Night. Muzycy z Bydgoszczy s\u0105 jednak bardziej naturalni, ni\u017c grupa by\u0142ego gitarzysty Deep Purple. Nie zrozumcie mnie \u017ale, wiem, \u017ce ekipa Blackmore’a to zawodowcy w ka\u017cdym calu, jednak pewnej nonszalancji, kt\u00f3r\u0105 s\u0142ycha\u0107 w muzyce grupy Mo\u017ce i My, nie da si\u0119 wyuczy\u0107.
\nDwa kolejne utwory – „Stella Maris” i „\u017bwawo ch\u0142opcy!” – to spu\u015bcizna poprzedniego zespo\u0142u charyzmatycznego lidera kapeli, Tomasza Dziemiana. Wykonywa\u0142 je wcze\u015bniej z grup\u0105 Mare Nostrum. W aran\u017cacjach Mo\u017ce i My to momentami niemal ca\u0142kiem inne utwory.
\nKompozycja „Morze obiektem czci” nawi\u0105zuje weso\u0142ym, rozbujanym brzmieniem do pubowych klimat\u00f3w pie\u015bni irlandzkich, jednak mamy tu kilka niespodzianek muzycznych, g\u0142\u00f3wnie zwi\u0105zanych z podr\u00f3\u017cami po tonacjach. Czasem po prostu spotykamy tu inne d\u017awi\u0119ki,
\nni\u017c by\u015bmy si\u0119 spodziewali. To ciekawy patent.
\n„Stara \u0142ajba” to jedna z niewielu tradycyjnych szant, jej melodia to nic innego, jak s\u0142ynne „Donkey Riding” (wariant „Hieland Laddie”). W wersji bydgoskiej grupy brzmi to niemal jakby gra\u0142o kanadyjskie Great Big Sea, jednak mo\u017cna tu m\u00f3wi\u0107 tylko o inspiracji, Polacy zagrali bowiem po swojemu.
\nAutorska piosenka „Hiszpanie” zaskakuje nas ju\u017c od pierwszych d\u017awi\u0119k\u00f3w. Mamy tu bowiem pr\u00f3b\u0119 odtworzenia tamtejszej muzyki folkowej. Podobne pr\u00f3by podejmowa\u0142 wcze\u015bniej zesp\u00f3\u0142 Mietek Folk. Grupie Mo\u017ce i My wychodzi to ciekawiej.
\nKolejny przeb\u00f3j, mimo angloj\u0119zycznego tekstu b\u0119dzie zapewne szybko rozpoznany. To kompozycja muzyk\u00f3w kanadyjskiej grupy The Irish Rovers, „”I’m Alone” at Lunenberg”, zatytu\u0142owana w nowej wersji analogicznie do popularnego w Polsce t\u0142umaczenia – „Schooner „I’m Alone””. S\u0142ycha\u0107, \u017ce lu\u017any spos\u00f3b \u015bpiewania Tomasza Dziemiana sprawia, \u017ce niespodziewanie dobrze brzmi\u0105 na tej p\u0142ycie angloj\u0119zyczne teksty. Kto wie, czy z ca\u0142\u0105 p\u0142yt\u0105 po angielsku nie daliby sobie rady na folkowych scenach Europy. Na potwierdzenie tej teorii zesp\u00f3\u0142 wykonuje bardzo fajn\u0105 wersj\u0119 standardu „Blow Ye Winds In the Morning”. Nie jest mo\u017ce ona wybitnie odkrywcza, ale s\u0142ucha si\u0119 jej bardzo dobrze.
\nNa zako\u0144czenie otrzymujemy ballad\u0119 „Czas wraca\u0107…”, kt\u00f3ra pr\u00f3buje nas uko\u0142ysa\u0107 podobnie jak niegdy\u015b „Pie\u015b\u0144 powrotu” wykonywana w grupie Smugglers przez Ryszarda Muzaja. Tym razem muzycy nawi\u0105zuj\u0105 do tradycji irlandzkich lament\u00f3w. To pie\u015b\u0144 nie tylko o powrocie, ale r\u00f3wnie\u017c o utracie. Ko\u0144czy si\u0119 jednak weso\u0142ym ta\u0144cem, mam nadziej\u0119, \u017ce ta rado\u015b\u0107 nas nie opu\u015bci do kolejnej p\u0142yty.
\nZastanawiam si\u0119 czy nie przes\u0142odzi\u0142em nieco tej recenzji. Czy rzeczywi\u015bcie to taka fajna p\u0142yta? Wychodzi na to, \u017ce tak.
To ju\u017c druga w nied\u0142ugim czasie p\u0142yta, kt\u00f3rej m\u0142ody zesp\u00f3\u0142 nada\u0142 zadziorny tytu\u0142 „Folk You”, kojarz\u0105cy si\u0119 z<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2308","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2308","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2308"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2308\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2308"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2308"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2308"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}