Co bym nie napisa\u0142 poni\u017cej o nowym kr\u0105\u017cku tego zespo\u0142u, powiedzie\u0107 musz\u0119 \u017ce Dropkick Murphys s\u0105 wielcy. Bo graj\u0105 konsekwentnie swoje. Bo maj\u0105 armi\u0119 fan\u00f3w. Bo przyci\u0105gaj\u0105 na koncerty dzikie t\u0142umy.
\nNowa p\u0142yta DKM to zbi\u00f3r najlepszych wykona\u0144 spo\u015br\u00f3d 7 koncert\u00f3w w Lansdowne, w ich rodzimym Bostonie, kt\u00f3re odby\u0142y si\u0119 z okazji obchod\u00f3w dnia \u015bw. Patryka r\u00f3wno rok temu. W sumie 20 koncertowych wersji najwi\u0119kszych hit\u00f3w grupy.
\nPor\u00f3wna\u0144 przy okazji pisania recenzji tego kr\u0105\u017cka po prostu unikn\u0105\u0107 si\u0119 nie da. Ani z ich poprzednim koncertowym kr\u0105\u017ckiem, ani z wydanym dwa tygodnie wcze\u015bniej „Live At The Greek Theatre” Flogging Molly (recenzj\u0119 tego kr\u0105\u017cka znajdziecie r\u00f3wnie\u017c na folkowej).
\nP\u0142yt\u0119 rozpoczyna „Famous For Nothing” – energiczny numer kt\u00f3ry mia\u0142 okazj\u0119 otwiera\u0107 ostatnie studyjne wydawnictwo DKM, „The Meanest Of Times”. Jest czad, jest szybko\u015b\u0107, jest w ko\u0144cu to folkowe zaci\u0119cie, tak bardzo charakterystyczne dla bosto\u0144czyk\u00f3w.
\nNie ma sensu analizowa\u0107 tu pojedynczo ka\u017cdego z numer\u00f3w – ci co znaj\u0105 studyjne wydawnictwa Dropkick\u00f3w, dobrze wiedz\u0105 jak brzmi\u0105 te numery. Ich wersje koncertowe s\u0105… w porz\u0105dku. Tylko w porz\u0105dku. Bo niestety, p\u0142yta nie niszczy. Co prawda wszystko jest na swoim miejscu – grupa gra r\u00f3wno, szybko, melodyjnie. Jest w tym wszystkim du\u017co punkowej agresji i folkowej frywolno\u015bci.
\nTroch\u0119 na spontaniczno\u015b\u0107 tego kr\u0105\u017cka wp\u0142yn\u0105\u0142 jego miks – s\u0142ycha\u0107 \u017ce kawa\u0142ki pochodz\u0105 z r\u00f3\u017cnych koncert\u00f3w. Raz Ken Casey \u015bpiewa z charakterystycznym pog\u0142osem na wokalu, innym razem ju\u017c go nie ma. R\u00f3wnie\u017c reakcje publiczno\u015bci nie zawsze wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 adekwatne do danego momentu. Skoro przy wokalach jeste\u015bmy – z nimi te\u017c niestety bywa r\u00f3\u017cnie. Casey i Barr czasem za\u015bpiewaj\u0105 nie czysto, czasem zwyczajnie czego\u015b nie doci\u0105gn\u0105. Faktem jest \u017ce dzi\u0119ki temu p\u0142yta wydaje si\u0119 by\u0107 autentyczna, ale nie wp\u0142ywa to dodatnio na odbi\u00f3r materia\u0142u z p\u0142yty.
\nJe\u015bli chodzi o zestaw piosenek, tak jak ju\u017c pisa\u0142em na wst\u0119pie, mamy tu do czynienia ze swoistym the best of Dropkick Murphys. S\u0105 flagowe numery, takie jak „Worker’s Song”, „Kiss Me I’m Shitfaced”, „Johnny I Hardly Knew Ya” i wiele innych. Ca\u0142y ten zestaw, dla fana jest przyswajalny za jednym po\u0142kni\u0119ciem, dla tych co z DKM obcowa\u0107 dopiero zacz\u0119li, mo\u017ce by\u0107 nieco nu\u017c\u0105cy.
\nPomijaj\u0105c ju\u017c wszelkie zastrze\u017cenia wypunktowane wy\u017cej, „Live On Lansdowne” s\u0142ucha si\u0119 ca\u0142kiem przyjemnie. \u017bywio\u0142owo reaguj\u0105ca publiczno\u015b\u0107, mimo partackiego miksu, dodaje tej p\u0142ycie niew\u0105tpliwego uroku. Fani \u015bpiewaj\u0105 z zespo\u0142em, euforycznie reaguj\u0105 na zagajenia Barra i Caseya, wywo\u0142uj\u0105 zesp\u00f3\u0142 na scen\u0119 charakterystycznym skandowanie „let’s go Murphys!”. Dodam jeszcze tylko, \u017ce ci co byli 12 lipca 2009 roku w Warszawskiej „Progresji” na koncercie DKM, nie raz poczuj\u0105 na swoim ciele ciarki wspominaj\u0105c to wspania\u0142e wydarzenie.
\nPodsumowuj\u0105c, Dropkick Murphys zrobi\u0142 \u0142adny prezent swoim fanom na dzie\u0144 \u015bw. Patryka. Bo jednak przede wszystkim do fan\u00f3w to wydawnictwo powinno by\u0107 adresowane. Troch\u0119 dziwne \u017ce doszed\u0142em do takiego wniosku, bo me uwielbienie do wielkiej si\u00f3demki z Bostonu jest olbrzymie, ale mimo wszystko w pojedynku na celtic-punkowe koncert\u00f3wki, Flogging Molly wygrywa bezapelacyjnie.<\/p>\n
Co bym nie napisa\u0142 poni\u017cej o nowym kr\u0105\u017cku tego zespo\u0142u, powiedzie\u0107 musz\u0119 \u017ce Dropkick Murphys s\u0105 wielcy. Bo<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2513","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2513","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2513"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2513\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2513"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2513"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2513"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}