{"id":2600,"date":"2012-10-06T09:53:57","date_gmt":"2012-10-06T07:53:57","guid":{"rendered":""},"modified":"2012-10-06T09:53:57","modified_gmt":"2012-10-06T07:53:57","slug":"","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/efolk.pl\/?p=2600","title":{"rendered":"Fairport Convention &#8222;Festival Bell&#8221;"},"content":{"rendered":"<p>To ju\u017c 45 lat na scenie. Ma\u0142o kt\u00f3ra grupa da\u0142a rad\u0119 tyle czasu trzyma\u0107 tak wysoki poziom, jak klasycy brytyjskiego folk-rocka. Zdarza\u0142y im si\u0119 wprawdzie gorsze momenty, ale od kilku lat nagrywaj\u0105 r\u00f3wne p\u0142yty i graj\u0105 fenomenalne koncerty.<br \/>\nAlbum &#8222;Festival Bell&#8221; przynosi troch\u0119 nowych piosenek, oraz od\u015bwie\u017ca co\u015b starszego. To typowa recepta na album, kt\u00f3r\u0105 muzycy Fairport Convention wykorzystuj\u0105 od dawna. Poprzednia p\u0142yta studyjna ukaza\u0142a si\u0119 w 2007 roku, nazbiera\u0142o si\u0119 wi\u0119c utwor\u00f3w, kt\u00f3re warto pokaza\u0107. W przypadku takich pere\u0142ek nie da si\u0119 nie opisa\u0107 ich po kolei, poniewa\u017c ka\u017cdy utw\u00f3r zas\u0142uguje na uwag\u0119.<br \/>\nOtwieraj\u0105cy album utw\u00f3r &#8222;Mercy Bay&#8221;, to piosenka, kt\u00f3r\u0105 napisa\u0142 Chris Leslie, muzyk od 15 lat wyst\u0119puj\u0105cy w Fairport Convention, a wi\u0119c w sumie&#8230; najm\u0142odszy w grupie (jest jeszcze co prawda perkusista Gerry Conway, kt\u00f3ry na sta\u0142e wszed\u0142 do zespo\u0142u rok p\u00f3\u017aniej, ale w kr\u0119gach zwi\u0105zanych z FC kr\u0119ci si\u0119 od 1970 roku, kiedy to rozpocz\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Steeleye Span). To ciekawa piosenka, bo ma w sobie co\u015b elektryzuj\u0105cego, cho\u0107 melodia p\u0142ynie wolno i dostojnie. Kojarzy si\u0119 z przebojami w stylu &#8222;Red and Gold&#8221;, ale nie jest a\u017c tak pompatyczna, cho\u0107 podobnie jak w tamtym przypadku \u015bpiewa j\u0105 Simon Nicol. Ciekawe, \u017ce kolejna kompozycja, kt\u00f3ra wysz\u0142o spod pi\u00f3ra Chrisa jest ca\u0142kiem odmienna, melodi\u0105 nawi\u0105zuje do ameryka\u0144skiego folku, wtr\u0105cono do niej jedynie nawi\u0105zuj\u0105cy do wyspiarskiej ludowo\u015bci motyw instrumentalny. Inne brzmienie zwi\u0105zane jest r\u00f3wnie\u017c z tym, \u017ce w tym utworze w roli wokalisty wyst\u0119puje sam autor.<br \/>\nDrugi z graj\u0105cych na skrzypcach i innych instrumentach strunowych muzyk\u00f3w FC, Ric Sanders, jest autorem instrumentalnej kompozycji &#8222;Danny Jack`s Chase&#8221;, w kt\u00f3rej s\u0142ycha\u0107 wyra\u017ane nawi\u0105zania do stylu zespo\u0142u z lat osiemdziesi\u0105tych. Z drugiej strony mimo unowocze\u015bnionego brzmienia nie da si\u0119 powiedzie\u0107 \u017ce grupa ta zmieni\u0142a swoj\u0105 stylistyk\u0119 tak bardzo, cho\u0107 mo\u017ce Sanders nieco przesadzi\u0142 z wykorzystaniem efekt\u00f3w do skrzypiec. Z drugiej strony takie granie uskutecznia\u0142 ju\u017c cho\u0107by w instrumentalnej wi\u0105zance nagranej z FC w 1985 roku na p\u0142ycie &#8222;Gladys` Leap&#8221;. Druga cz\u0119\u015b\u0107 tej kompozycji, &#8222;Danny Jack`s Reward&#8221;, to przedostatni utw\u00f3r na p\u0142ycie. Obie cz\u0119\u015bci \u015bwietnie si\u0119 uzupe\u0142niaj\u0105, nadaj\u0105c albumowi typowo fairportowego szlifu.<br \/>\nPiosenka &#8222;Reunion Hill&#8221;, to pierwszy cover na tej p\u0142ycie. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce FC ma dobr\u0105 r\u0119k\u0119 do cudzych kompozycji. T\u0105 napisa\u0142 Richard Shindell, ameryka\u0144ski folksinger mieszkaj\u0105cy w Argentynie. Kilka lat temu znalaz\u0142a si\u0119 ona na p\u0142ycie samej Joan Baez. To bardzo dobry utw\u00f3r, mo\u017ce nie wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 za bardzo, ale pasuj\u0105cy do p\u0142yty jak ula\u0142.<br \/>\n&#8222;Wouldn`t Say No&#8221;, to kolejny utw\u00f3r Chrisa, \u015bpiewany przez niego samego. Jest w nim zar\u00f3wno co\u015b z ameryka\u0144skiego grania, jak i z beatlesowskich (czy mo\u017ce raczej mccartney`owskich) harmonii.<br \/>\nNapisana przez klasyka angielskiego folku, Ralpha McTella, piosenka &#8222;Around The Wild Cape Horn&#8221;, przez lata le\u017ca\u0142a w jego archiwum, podczas gdy jego koledzy z FC grywali j\u0105 ju\u017c pod koniec lat osiemdziesi\u0105tych. W autorskim wydaniu ukaza\u0142a si\u0119 dopiero w 2005 roku.<br \/>\nRozko\u0142ysana piosenka &#8222;Celtic Moon&#8221;, to utw\u00f3r autorstwa ma\u0142\u017ce\u0144stwa Marka i Carolyn Evans. Niez\u0142y, ale troch\u0119 mniej pasuj\u0105cy do tej p\u0142yty. Z drugiej jednak strony je\u015bli we\u017amiemy pod uwag\u0119, kolejn\u0105 kompozycj\u0119, czyli &#8222;Ukulele Central&#8221;, kt\u00f3r\u0105 napisali wsp\u00f3lnie Chris Leslie i Ric Sanders i w kt\u00f3rej na tytu\u0142owym ukulele gra Frank Skinner, to nagle oka\u017ce si\u0119, \u017ce w por\u00f3wnaniu z t\u0105 piosenk\u0105 &#8222;Celtic Moon&#8221; to idealna piosenka dla Fairport Convention. Faktem jest, \u017ce muzyk\u00f3w tej formacji ci\u0105gnie czasem do dziwnych utwor\u00f3w w stylu starych dansing\u00f3w na wsi, ale do mnie to nie przemawia, nawet jako \u017cart muzyczny.<br \/>\nNa szcz\u0119\u015bcie piosenka &#8222;Albert and Ted&#8221;, kt\u00f3r\u0105 Sanders napisa\u0142 z Dave`m Peggiem, to ju\u017c tradycyjne instrumentalne granie w stylu tej grupy.<br \/>\nW &#8222;Darkside Wood&#8221;, kt\u00f3rego autorka jest zwi\u0105zana przez lata z The Albion Band i wyst\u0119puj\u0105ca r\u00f3wnie\u017c z Fairport Convention Chris While, \u015bpiewa ponownie Chris Leslie. Chris, kt\u00f3ra na koncercie, podczas kt\u00f3rego wykonano w ca\u0142o\u015bci album &#8222;Liege &#038; Lief&#8221; z 1969 roku (mia\u0142o to miejsce na festiwalu w Cropredy w 2007 roku) zast\u0105pi\u0142a Sandy Denny, napisa\u0142a piosenk\u0119, w kt\u00f3rej pewnie Sandy \u015bwietnie by si\u0119 czu\u0142a. Chris w takiej &#8222;kobiecej&#8221; piosence te\u017c brzmi nie\u017ale, co jest nieco niepokoj\u0105ce&#8230;<br \/>\nPo\u0142aczenie piosenki &#8222;London Apprentice&#8221; Ralpha McTella z melodi\u0105 &#8222;Johnny Ginears&#8221; Rica Sandersa, to \u015bwietny pomys\u0142. Je\u015bli dodamy do tego g\u0142\u0119boki g\u0142os Simona Nicola, pojawia si\u0119 kolejny potencjalny evergreen w repertuarze FC.<br \/>\n&#8222;Rising For The Moon&#8221;, to piosenka, o kt\u00f3rej napisano ju\u017c chyba wszystko. Absolutny klasyk, tym razem jest \u015bpiewany przez Chrisa, co jest pewnie g\u0142\u00f3wnym powodem ponownego umieszczenia go na p\u0142ycie.<br \/>\nNa koniec otrzymujemy jeszcze jedn\u0105 jego piosenk\u0119, tytu\u0142owy utw\u00f3r &#8222;Festival Bell&#8221;, o dzwonie, kt\u00f3ry co roku oznajmia rozpocz\u0119cie Fairport Cropredy Festival. To \u015bwietna piosenka i r\u00f3wnie\u017c ma szans\u0119 sta\u0107 si\u0119 hitem, zw\u0142aszcza festiwalowym.<br \/>\nGdyby podsumowywa\u0107 plusy i minusy na tej p\u0142ycie, to najwi\u0119kszym plusem jest fakt, ze to kolejna bardzo dobra p\u0142yta tej zas\u0142u\u017conej grupy. Minusem jest ust\u0105pienie przez Simona Nicola pola m\u0142odszemu koledze. Dotyczy to zar\u00f3wno kompozycji, jaki i miejsca przy mikrofonie. Wokal Nicola jest dla mnie klasycznym elementem brzmienia Fairport Convention. Mam nadziej\u0119, ze stopniowe odst\u0119powanie miejsca Chrisowi nie oznacza, \u017ce Simon b\u0119dzie chcia\u0142 wkr\u00f3tce zrezygnowa\u0107 z grania. Z drugiej strony&#8230; to ju\u017c 46 lat na scenie, Simon debiutowa\u0142 bowiem w 1966 roku w za\u0142o\u017conym przez Ashleya Hutchingsa zespole Electric Shuffle Orchestra, kt\u00f3ry z czasem (pocz\u0105tkowo bez Nicola w sk\u0142adzie) przerodzi\u0142 si\u0119 w Fairport Convention. Wiele jednak wskazuje, \u017ce jego koledzy z tamtych czas\u00f3w, tacy jak Richard Thompson czy w\u0142a\u015bnie Hutchings nie sk\u0142adaj\u0105 broni. Mo\u017ce wi\u0119c to tylko moje z\u0142udzenie i b\u0119dziemy mogli s\u0142ucha\u0107 Simona jeszcze przez d\u0142ugie lata.<P><DIV ALIGN=\"right\"><B>Rafa\u0142 Chojnacki<\/b><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>To ju\u017c 45 lat na scenie. Ma\u0142o kt\u00f3ra grupa da\u0142a rad\u0119 tyle czasu trzyma\u0107 tak wysoki poziom, jak<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2600","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2600","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2600"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2600\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2600"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2600"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2600"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}