Kolejne p\u0142yty tr\u00f3jmiejskiego S\u0142odkiego Ca\u0142usa od Buby, to sta\u0142y si\u0119 wa\u017cnymi punktami wytyczaj\u0105cymi rozw\u00f3j kapeli. Co prawda jest to grupa, kt\u00f3ra najlepiej brzmi na koncertach, jednak ostatnie nagrania udowadniaj\u0105, \u017ce ich albumy nie s\u0105 tylko zbiorami przypadkowych piosenek.<\/p>\n
A zaczyna to wszystko „Ogie\u0144 i dym” napisany przez Mariusza Kampera. Ogie\u0144 idzie tu g\u0142\u00f3wnie z gitary, za\u015b nieco mgliste metafory mog\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 za dym. Cho\u0107 po prawdzie jest to po prostu dobry utw\u00f3r na start, bo ma przebojowy refren i ciekaw\u0105 melodi\u0119. Po nim przychodzi czas na do\u015b\u0107 typow\u0105 kompozycj\u0119 Krzysztofa Jurkiewicza, zatytu\u0142owan\u0105 „Nad rzek\u0105”. Typow\u0105, bo nosz\u0105ca w sobie wszystkie elementy jego poetyki, a na dodatek okraszona melodi\u0105, kt\u00f3ra mog\u0142aby si\u0119 znale\u017a\u0107 na ka\u017cdym albumie S\u0142odkiego Ca\u0142usa. Aran\u017cacje pewnie by\u0142yby inne, ale sama piosenka mo\u017ce by\u0107 uznana za jeden z wzorc\u00f3w ca\u0142usowego metra.<\/p>\n
Tytu\u0142owa „Mi\u0119dzy 1 a 7” Kampera, to zdecydowanie piosenka na d\u0142ugie drogi. Nie jest to wprawdzie country, raczej southern rock, podbarwiony klimatem dylanowskiego folk-rock-bluesa. \u015awietnie wpisuje si\u0119 to w zespo\u0142owe brzmienie, w kt\u00f3rym na koncertach uderza zazwyczaj niemal punkowe podej\u015bcie do bluesa. Tym razem uda\u0142o si\u0119 to odda\u0107 w wersji studyjnej.
\n„Smutek”, to kolejna ballada spod pi\u00f3ra Jurkiewicza, kt\u00f3ra ju\u017c teraz jest koncertowym przebojem zespo\u0142u. <\/p>\n
Od piosenki zatytu\u0142owanej „Przyda si\u0119 taka chwila” zaczyna si\u0119 fragment p\u0142yty, kt\u00f3ry zawiera nieco po\u017cyczek. O ile zdarza\u0142o si\u0119 ju\u017c wcze\u015bniej, \u017ce S\u0142odki Ca\u0142us si\u0119ga\u0142 po czyje\u015b teksty, to bardzo rzadko w podstawowym repertuarze zespo\u0142u pojawia\u0142y si\u0119 prawdziwe covery. Tym razem jest nieco inaczej. „Przyda si\u0119 taka chwila” to jeszcze nic takiego, poniewa\u017c Kamper napisa\u0142 t\u0105 piosenk\u0119 do wiersza Andrzeja Ziemianina, poety przez wiele lat kojarzonego z piosenkami Starego Dobrego Ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Jednak ju\u017c „Blues rybaka”, to nic innego jak przebojowe „The Fisherman`s Blues” autorstwa muzyk\u00f3w folk-rockowej grupy The Waterboys. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce w takim nieco bardziej rozko\u0142ysanym repertuarze S\u0142odki Ca\u0142us odnajduje si\u0119 rewelacyjnie! A\u017c chcia\u0142oby si\u0119 popu\u015bci\u0107 wodz\u0119 wyobra\u017ani i wyobrazi\u0107 sobie, jak brzmia\u0142yby w ich wykonaniu jakie\u015b autorskie kompozycje muzyk\u00f3w The Pogues, Fairport Convention czy innych klasyk\u00f3w folk-rockowego grania.
\nAle oto przed nami jeszcze jedna przer\u00f3bka i to na dodatek jeszcze lepsza od poprzedniej. „Spadaj\u0105ca gwiazda” czyli „Shooting Star”, to piosenka z p\u0142yty „Oh Mercy”, wydanej w 1989 roku przez Boba Dylana. Tr\u00f3jmiejscy muzycy \u015bwietnie \u0142\u0105cz\u0105 w niej klimat dylanowskiej harmonijki z w\u0142asn\u0105 dynamik\u0105.<\/p>\n
Wraz z utworem „\u015amier\u0107 i dziewczyna” wracamy do piosenek autorskich. Zar\u00f3wno t\u0105, jak i kolejn\u0105 – „Zosta\u0144 ze mn\u0105” – napisa\u0142 Jurkiewicz. Pierwsza z nich jest najbardziej mrocznym utworem na ca\u0142ej p\u0142ycie, unosi si\u0119 nad ni\u0105 duch filmu Romana Pola\u0144skiego, opartego na sztuce Ariela Dorfmana pod tym samym tytu\u0142em. Druga jest ju\u017c bli\u017csza klasycznej s\u0142odkoca\u0142usowej poetyce, w kt\u00f3rej
\nsplataj\u0105 si\u0119 elementy folku tramp\u00f3w z autorsk\u0105 ballad\u0105.<\/p>\n
Kolejne trzy piosenki, to utwory autorstwa Kampera. Pierwszy z nich – „To tylko piosenka” – zaczyna si\u0119 niepokoj\u0105c\u0105 zwrotk\u0105, kt\u00f3ra przechodzi w prosty i niezwykle wpadaj\u0105cy w ucho refren. W momencie gdy utw\u00f3r rozwija si\u0119 instrumentalnie, dostajemy kompozycj\u0119, kt\u00f3ra mog\u0142aby promowa\u0107 ten kr\u0105\u017cek w radio. Gdyby da\u0107 jej szans\u0119 na pewno zawalczy\u0142aby o wysokie miejsce w kt\u00f3rej\u015b z co bardziej ambitnych rozg\u0142o\u015bni radiowych, cho\u0107by w Tr\u00f3jce. Dodatkowym atutem s\u0105 tu skrzypce, na kt\u00f3rych gra go\u015bcinnie Anna D\u0119bicka.
\nBallada „W poza\u015bwiecie” przywodzi na my\u015bl oniryczn\u0105 atmosfer\u0119 wierszy Le\u015bmiana. Jest w niej co\u015b z neoromantycznego klimatu niekt\u00f3rych jego utwor\u00f3w. Zupe\u0142nie odmienny klimat ma piosenka „Nie bud\u017acie mnie jeszcze”, podbita zdecydowanym beatem, jedna z najbardziej rockowych kompozycji na p\u0142ycie.
\nAlbum zamyka napisana „Lato” Jurkiewicza, lekka piosenka, kt\u00f3ra sama wdziera si\u0119 powoli w ucho i nie chce opu\u015bci\u0107 g\u0142owy jeszcze d\u0142ugo po tym, jak kr\u0105\u017cek przestaje si\u0119 kr\u0119ci\u0107. Gdyby uzna\u0107, \u017ce ostatnia piosenka ma zwiastowa\u0107 kierunek kolejnej p\u0142yty, to mo\u017ce by\u0142aby ona nieco bardziej przewidywalna, ale na pewno nies\u0142ychanie ciekawa. Taki to bowiem utw\u00f3r.<\/p>\n
Zazwyczaj pisz\u0105c o muzyce S\u0142odkiego Ca\u0142usa od Buby wspomina si\u0119 o liderach. Krzysztof Jurkiewicz i Mariusz Kamper od lat pchaj\u0105 razem ten w\u00f3zek, niew\u0105tpliwie zas\u0142u\u017cyli wi\u0119c sobie na pochwa\u0142\u0119, zw\u0142aszcza \u017ce s\u0105 autorami zamieszczonych na p\u0142ycie tekst\u00f3w i melodii, obaj \u015bpiewaj\u0105 swoje piosenki, niekiedy si\u0119 nimi wymieniaj\u0105c. Tym razem jednak mo\u017cna odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce jest to najbardziej zespo\u0142owa p\u0142yta w dorobku grupy, dlatego warto zastanowi\u0107 si\u0119 te\u017c nad rol\u0105 pozosta\u0142ych muzyk\u00f3w tworz\u0105cych kapel\u0119.
\nJeszcze nigdy \u017cadna p\u0142yta S\u0142odkiego Ca\u0142usa nie zaczyna\u0142a si\u0119 tak ostro. Mo\u017cna te\u017c odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce jeszcze nigdy brzmienie zespo\u0142u nie by\u0142o tak przemy\u015blane i skonkretyzowane. Troch\u0119 szkoda, \u017ce na gr\u0119 w zespole nie zdecydowa\u0142 si\u0119 realizator nagra\u0144 i wieloletni gitarzysta Ca\u0142usa, Mariusz Wilke. Jego charakterystyczne granie by\u0142oby ciekawym dope\u0142nieniem nowego, bardziej gitarowego brzmienia. Szkoda r\u00f3wnie\u017c, \u017ce zesp\u00f3\u0142 nie wsp\u00f3\u0142pracuje ju\u017c z Olkiem Rzepczy\u0144skim, poniewa\u017c jego wyczyny na gitarze basowej, to jedna z wizyt\u00f3wek zespo\u0142u w czasach jego wyst\u0119p\u00f3w z t\u0105 tr\u00f3jmiejsk\u0105 grup\u0105. Wprawdzie Cezary Rogalski wr\u00f3s\u0142 ju\u017c na dobre w koncertowe oblicze zespo\u0142u, jednak jego partie w nowych utworach s\u0105 znacznie mniej \u015bmia\u0142e, ni\u017c te kt\u00f3re zapewne zaproponowa\u0142by Rzepczy\u0144ski.
\nDobrze zrobi\u0142 za to grupie powr\u00f3t Adama Skrzy\u0144skiego-Paszkowiskiego, poniewa\u017c to perkusista, kt\u00f3ry jak \u017caden inny pasuje do zespo\u0142u, prawdopodobnie r\u00f3wnie\u017c pod wzgl\u0119dem towarzyskim.
\nSporo do powiedzenia mia\u0142 tu r\u00f3wnie\u017c Jacek Jakubowski, kt\u00f3ry do\u0142\u0105czy\u0142 do zespo\u0142u jako akordeonista, a z czasem zacz\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c przynosi\u0107 ze sob\u0105 klawisze. Dzi\u015b ich brzmienie jest bardziej intensywne, ni\u017c na pocz\u0105tku koncertowych pr\u00f3b z tym instrumentem. Na szcz\u0119\u015bcie akordeon wci\u0105\u017c brzmi tam, gdzie ma brzmie\u0107, nadaj\u0105c niekt\u00f3rym kompozycjom bardziej folkowe brzmienie.
\nFolkowo-bluesowe akcenty przynosz\u0105 r\u00f3wnie\u017c harmonijki ustne, na kt\u00f3rych od lat niesamowicie sprawnie wygrywa swoje melodie Jaros\u0142aw Medy\u0144ski.<\/p>\n
Album zatytu\u0142owany „Mi\u0119dzy 1 a 7” udowadnia, \u017ce mimo i\u017c na karku przybywa im lat, to jednak muzycy S\u0142odkiego Ca\u0142usa od Buby wci\u0105\u017c s\u0105 w stanie nagra\u0107 kolejn\u0105 najlepsz\u0105 p\u0142yt\u0119 w swoim dorobku.
\n
Kolejne p\u0142yty tr\u00f3jmiejskiego S\u0142odkiego Ca\u0142usa od Buby, to sta\u0142y si\u0119 wa\u017cnymi punktami wytyczaj\u0105cymi rozw\u00f3j kapeli. Co prawda jest<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2606","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2606","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2606"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2606\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2606"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2606"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2606"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}