Zesp\u00f3\u0142 The Mad Maggies pochodzi z ameryka\u0144skiego San Francisco i zawdzi\u0119cza swoj\u0105 nazw\u0119 akordeonistce i wokalistce Maggie Martin.
\nGrupa powsta\u0142a w 2004 roku, a jej brzmienie jest wypadkow\u0105 do\u015bwiadcze\u0144 poszczeg\u00f3lnych muzyk\u00f3w, z kt\u00f3rych\t wi\u0119kszo\u015b\u0107 gra lub gra\u0142a wcze\u015bniej w innych zespo\u0142ach.
\nThe Mad Maggies nie ograniczaj\u0105 si\u0119 do jednego stylu muzycznego, cho\u0107 w ich muzyce s\u0142ycha\u0107 szczeg\u00f3lny sentyment dla polki. Czerpi\u0105 jednak z bogatego \u017ar\u00f3d\u0142a muzyki \u015bwiata, si\u0119gaj\u0105c kiedy im to wygodne po ska, cajun, muzyk\u0119 celtyck\u0105, piosenk\u0119 francusk\u0105 i wiele innych motyw\u00f3w. Ca\u0142a ta fuzja muzyczna podbarwiona jest odrobin\u0105 rocka, sprawiaj\u0105c\u0105, \u017ce brzmienie zespo\u0142u jest bardzo przyjemne dla ucha.
\nGrupa ma na koncie sze\u015b\u0107 p\u0142yt: „Crazed and Enthused” (2004), „Magdalena`s Revenge” (2007), „Skull and Magpies” (2009), „Flashbacks – the Mad Maggies play vintage hits” (2010), „Shake Those Bones” (2011) i „Up North & Out West – the Mad Maggies on Tour” (2012).<\/p>\n
Sk\u0142ad zespo\u0142u:
\nJohny Blood – tuba
\nRay Fernandez – saksofon tenorowy, saksofon barytonowy, saksofon sopranowy
\nIan Luke – perkusja
\nMaggie Martin – akordeon, \u015bpiew
\nTim Sarter – gitary basowe, akustyczne i elektryczne
\nGary „GDub” Wium: gitary akustyczne i elektryczne<\/p>\n