Otwieraj\u0105cy p\u0142yt\u0119 utw\u00f3r „Club Paraiso” potrafi nie\u017ale zmyli\u0107. \u0141atwo pomy\u015ble\u0107 sobie, \u017ce oto mamy latynoskie rytmy poddane w jazzuj\u0105cej oprawie. Tymczasem w\u0142a\u015bciwie nijak ma si\u0119 to ca\u0142o\u015bci p\u0142yty. Nawet ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w pierwszy utw\u00f3r szybko dochodzimy do wniosku, \u017ce co\u015b w nim nie gra. Ano tak, piosenka \u015bpiewana jest po szwedzku!
\nW kolejnych utworach szybko okazuje si\u0119, \u017ce nie\u0142atwo t\u0105 grup\u0119 zaszufladkowa\u0107. Niby elementy latynoskie s\u0105 stale obecne, nawet gdy pojawia si\u0119 solo na gitarze elektrycznej, to gdzie\u015b z ty\u0142u g\u0142owy pojawia nam si\u0119 por\u00f3wnanie z Carlosem Santan\u0105. A jednak Szwedzi odcisn\u0119li na tej muzyce tak mocne pi\u0119tno, \u017ce nawet tam gdzie jest ona lekka i ciep\u0142a w brzmieniu, pojawia si\u0119 co\u015b nies\u0142ychanie obcego, przejmuj\u0105cego, charakterystycznego dla mrocznych d\u017awi\u0119k\u00f3w nordyckiego folku i rocka. Je\u017celi jest to zamys\u0142 \u015bwiadomy, to wysz\u0142o fenomenalnie, je\u015bli to po prostu naturalne spotkanie kultur, to pozostaje cieszy\u0107 si\u0119, \u017ce muzycy si\u0119 na nie godz\u0105, nie pr\u00f3buj\u0105c na si\u0142\u0119 udowadnia\u0107, \u017ce s\u0105 kim\u015b innym.
\nRansta Tr\u00e4dg\u00e5rd graj\u0105 po swojemu, przez co mo\u017cna ich do\u0142\u0105czy\u0107 do w\u0105skiego grona folkowych kapel, pr\u00f3buj\u0105cych postawi\u0107 raczej na w\u0142asny \u015brodek wyrazu, ni\u017c na dos\u0142owne czerpanie z tradycji. Nie znaczy to bynajmniej, \u017ce s\u0105 dzi\u0119ki temu w jako\u015b spos\u00f3b lepsi. Ale na pewno bardziej kreatywni. Znajdziemy tu r\u00f3wnie\u017c przer\u00f3bki cudzych kompozycji – takie jak „Jag f\u00f6rblir vid din sida” – ale stanowi\u0105 one mniejszo\u015b\u0107 i wtapiaj\u0105 si\u0119 w t\u0142o autorskich utwor\u00f3w, pisanych g\u0142ownie przez Jakoba Fogelqvista, kt\u00f3rego wspieraj\u0105 niekiedy koledzyz zespo\u0142u.
\nWa\u017cnym atutem tej p\u0142yty „L\u00e5t bandet g\u00e5” – trzeciej w dorobku grupy – s\u0105 wpadaj\u0105ce w ucho piosenki, takie jak „Don Diegos hemlighet” (polecam teledysk z fragmentami starego filmu o Zorro!), „En g\u00e5va i natten” czy „Kyrkoherde”. Przy drugim przes\u0142uchaniu p\u0142yty mamy wra\u017cenie, \u017ce ju\u017c bardzo dobrze te utwory znamy.<\/p>\n
Otwieraj\u0105cy p\u0142yt\u0119 utw\u00f3r „Club Paraiso” potrafi nie\u017ale zmyli\u0107. \u0141atwo pomy\u015ble\u0107 sobie, \u017ce oto mamy latynoskie rytmy poddane w<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-2698","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2698","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2698"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2698\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2698"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2698"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2698"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}