The Waterboys – „Too Close to Heaven ” czyli folkblues albo kto zamawia\u0142 dzi\u015b niebo
\nNie wiem co sk\u0142oni\u0142o Scotta do wydania odrzut\u00f3w z kilku sesji the Waterboys. By\u0107 mo\u017ce znowu, po raz kolejny stara si\u0119 przewarto\u015bciowa\u0107 sw\u00f3j \u017cywot, by\u0107 mo\u017ce chce da\u0107 fanom klucz do swej tw\u00f3rczo\u015bci … Faktem wszak jest niepodwa\u017calnym, \u017ce Mike to artysta przez du\u017ce A. I ta p\u0142yta to potwierdza.
\nPrzeczytana w magazynie popkulturalnym (kiedy\u015b rockowym , ba , tylko rockowym) recenzja zmusi\u0142a mnie do wydania paru z\u0142otych na ten album. I nie \u017ca\u0142uj\u0119.
\nNa dziesi\u0119\u0107 utwor\u00f3w mo\u017ce dwa, mo\u017ce trzy mo\u017cna by sobie darowa\u0107 ale nie powiem kt\u00f3re. Ka\u017cdy czuje to inaczej i takie biadolenie by\u0142oby w przypadku Mike’a po prostu nie w porz\u0105dku. P\u0142yta jest dobra. Od kilku lat Scott nie rozpieszcza\u0142 nas swoj\u0105 now\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 ( szkoda, \u017ce brak nast\u0119pcy przecudnego albumu solowego ” Bring ’em all in” ) i obawiam si\u0119 niestety, \u017ce ten stan mo\u017ce jeszcze troch\u0119 potrwa\u0107, wi\u0119c cieszmy si\u0119 z tego co mamy. Dobrze si\u0119 sta\u0142o, \u017ce Mike wygrzeba\u0142 stare ta\u015bmy , dogra\u0142 do nich cz\u0119sto nawet po\u0142ow\u0119 nowych d\u017awi\u0119k\u00f3w , zremasterowa\u0142 i wypu\u015bci\u0142 z zaczarowanej klatki jak pi\u0119kne go\u0142\u0119bie.
\nMike Scott ( dla mniej wtajemniczonych to 90% the Waterboys ) z regu\u0142y zawsze wola\u0142 d\u0142ugie , rozimprowizowane kompozycje, w kt\u00f3rych rodzi\u0142 si\u0119 Duch Muzyki , co\u015b na kszta\u0142t magii, takie swobodne jamowanie, kiedy spod palc\u00f3w wymykaj\u0105 si\u0119 muzyki i przestrzenie. Na tej p\u0142ycie jest tego wszystkiego pod dostatkiem. Zar\u00f3wno przepi\u0119kne partie skrzypiec w wykonaniu rasowego irlandzkiego druida Wickhama, jak i pora\u017caj\u0105ce sol\u00f3wki saxofonu Thistlethwaite’a, to wszystko smakuje jak kolacja we dwoje przy \u015bwiecach.
\nMimo, \u017ce the Waterboys dla folka znacz\u0105 tylko tyle co „The Fisherman’s Blues” i ” The Room to Roam” razem, to jednak „Too close to Heaven” wnosi nowe warto\u015bci ; produkcja na miar\u0119 2001 roku oraz nadzieja na spokojnego folkowego bluesa. Tu upatruj\u0119 szansy na rozwini\u0119cie formu\u0142y the Waterboys. W tym s\u0105 naprawd\u0119 dobrzy !!! W zasadzie nie zdziwi\u0142bym si\u0119 gdyby teraz nagle zacz\u0119li grywa\u0107 w klubach bluesowych ( cho\u0107 w przypadku p\u0142yty z lat 1096 – 2001 mo\u017cna pow\u0105tpiewa\u0107 kto tak naprawd\u0119 stanowi dzisiaj opr\u00f3cz Mike’a trzon the Waterboys ). Taki spos\u00f3b grania pokaza\u0142 niegdy\u015b nam Van Morrison, a poniewa\u017c Mike Scott artyst\u0105 prawdziwym jest , jego \u015bpiew staje si\u0119 dla tej muzyki tym czym dla whiskey jest kostka lodu.
\nZ pewno\u015bci\u0105 do historii przejd\u0105 ” Higher in Time ” , „Too close to Heaven” i „Lonesome Old Wind”. Pi\u0119kne frazy, godne najwi\u0119kszych , co\u015b z ducha wczesnych Waterboys … ot i ca\u0142a nowa – stara p\u0142yta the Waterboys. Lek na nasz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Niekt\u00f3re kompozycje trwaj\u0105 ponad standardowe 3 minuty , ma\u0142o tego, maj\u0105 po 5 , 8 a nawet 12 minut. To nie przypadek. Tej muzyki nie puszcz\u0105 stacje karmi\u0105ce nas power – playami. To muzyka prywatna.
\nI niech tam sobie niekt\u00f3rzy narzekaj\u0105, \u017ce country, \u017ce blues , \u017ce si\u0119 ci\u0105gnie jak spaghetti … sorry ale kto powiedzia\u0142, \u017ce the Waterboys to muzyka taneczna ?
The Waterboys – „Too Close to Heaven ” czyli folkblues albo kto zamawia\u0142 dzi\u015b niebo Nie wiem co<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-339","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/339","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=339"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/339\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=339"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=339"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=339"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}