Annbjorg Lien reprezentuje tradycyjny styl gry na skrzypcach charakterystyczny dla folkowej muzyki Norwegii. Jej pierwsza p\u0142yta, wydana w 1989 roku, a zatytu\u0142owana „Annbjorg” prezentowa\u0142a w\u0142a\u015bnie taki styl. Jednak ju\u017c druga p\u0142yta „Felefeber (Norwegian Fiddle Fantasia)” prezentowa\u0142a bardziej progresywny styl. Wyda\u0142\u0105 j\u0105 irlandzka Sanachie Records.
\nW 1987 z grup\u0105 przyjaci\u00f3\u0142 za\u0142o\u017cy\u0142\u0105 folkrockow\u0105 formacj\u0119 Bukkene Bruse. Zesp\u00f3\u0142 nagra\u0142 tylko jedn\u0105 p\u0142yt\u0119, nosz\u0105c\u0105 tytu\u0142 „Stone Chair”.
\nMimo i\u017c artystka pozosta\u0142a wierna muzyce norweskiej, na jej p\u0142ytach pojawiali si\u0119 tacy wykonawcy, jak Heshoo Beshoo z Po\u0142udniowej Afryki, czy ameryka\u0144ski skrzypek Martin O`Connor. Wyst\u0105pi\u0142a te\u017c na p\u0142ytach: „Tears of Stone” The Chieftains, „Dawn of a New Century” Secret Garden i „Man from God Knows Where” Toma Russella. <\/p>\n