Alan Stivell uznawany jest za ojca wsp\u00f3\u0142czesnej breto\u0144skiej muzyki folkowej. Stivell (bret. „\u017ar\u00f3d\u0142o”) to pseudonim artystyczny, w rzeczywisto\u015bci muzyk nazywa si\u0119 Alan Cochevelou. To dzi\u0119ki niemu \u015bwiat pozna\u0142 muzyk\u0119 Bretanii – celtyckiego rejonu Francji. Urodzi\u0142 si\u0119 w 1946 roku i mia\u0142 lat dziewi\u0119\u0107 kiedy pierwszy raz zobaczy\u0142 tradycyjn\u0105 celtyck\u0105 harf\u0119.
\nWkr\u00f3tce po tym jak zacz\u0105\u0142 gra\u0107 na harfie i interesowa\u0107 si\u0119 oko\u0142oceltyck\u0105 ideologi\u0105 zacz\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c gra\u0107 na dudach szkockich.Od 1966 roku r\u00f3wnie\u017c \u015bpiewa. Obecnie jest multiinstrumentalist\u0105, cho\u0107 jego ukochanym instrumentem jest celtycka harfa. W latach 70-tych na czele zespo\u0142u Breton udowodni\u0142 \u017ce stara, zapomniana ju\u017c niekiedy muzyka, mo\u017ce brzmie\u0107 \u015bwie\u017co i rockowo.
\nZe Stivellem nagrywali i wyst\u0119powali najwi\u0119ksi muzycy folkowi i nie tylko (cho\u0107by Sinead O`Connor czy Kate Bush). Jego repertuar w zale\u017cno\u015bci od okresu z kt\u00f3rego pochodz\u0105 utworu, to albo surowa muzyka z dominuj\u0105cym brzmieniem harfy, alebo rockowe aran\u017cacje tradycyjnej muzyki breto\u0144skiej (i nie tylko), niekiedy spotyka si\u0119 r\u00f3wnie\u017c brzmienia elektroniczne.
\nOstatnio muzyk wydaje g\u0142\u00f3wnie albumy kompilacyjne. <\/p>\n