Nazwa Ballycotton i symbolika u\u017cywana przez grupe jednoznacznie kojarzy si\u0119 z muzyk\u0105 celtyck\u0105. Jak si\u0119 jednak okazuje nie wszystko jest tak proste jak si\u0119 wydaje. Zesp\u00f3\u0142 owszem, zahacza niekiedy o muzyk\u0119 celtycka, ale wi\u0119kszo\u015b\u0107 repertuaru stanowi\u0105 kompozycje w\u0142asne, lub aran\u017cacje motyw\u00f3w ludowych z ca\u0142ej niemal Europy. Jak na kapel\u0119 austrack\u0105 to do\u015b\u0107 niezwyk\u0142y wyb\u00f3r.
\nHistoria Ballycotton zacz\u0119\u0142a si\u0119 w roku 1996, kiedy to powsta\u0142 inny band – Glakijamus. To w nim spotkali si\u0119 Matthias Jakisic (skrzypce), Alexander K\u00f6nig (bouzouki, mandolina, banjo, gitara) i Harald G. Binder (instrumenty perkusyjne). Zesp\u00f3\u0142 ten zajmowa\u0142 si\u0119 muzyk\u0105 folkow\u0105 z Irlandii, Hiszpanii i Rosji. Jeszcze w tym samym roku zmienili nazw\u0119 na Ballycotton, a miejsce Alexa w zespole zaj\u0105\u0142 inny gitarzysta – Gernot Strau\u00df.
\nZe wzgl\u0119du na r\u00f3\u017cne nalecia\u0142o\u015bci, kt\u00f3re przenika\u0142y do muzyki Ballycotton zdecydowali si\u0119 nazwa\u0107 ja „Modern Folk”. Rok 1996 by\u0142 rzeczywi\u015bcie obfity w wydarzenia zwi\u0105zane z t\u0105 grup\u0105, jeszcze pod koniec uda\u0142o im si\u0119 rozpocz\u0105\u0107 sesj\u0119, z kt\u00f3rej powsta\u0142a niewielka (5 utwor\u00f3w) p\u0142ytka. Ukaza\u0142a si\u0119 ona w roku 1997 i stanowi\u0142a debiut fonograficzny grupy. Mowa tu o kr\u0105\u017cku „Joanna\u00b4s Wedding”.
\n1997 rok to r\u00f3wnie\u017c pierwsze zagraniczne woja\u017ce grupy – koncerty w Niemczech i Holandii. By\u0142y w\u015br\u00f3d nich zar\u00f3wno koncerty klubowe, wyst\u0119py okazjonalne w pubach, jak i uliczne granie. Po powrocie zabrali si\u0119 za nagrywanie swojego drugiego wydawnictwa – p\u0142yty „Fairytale”. Ukaza\u0142a si\u0119ona w znacznie wi\u0119kszym nak\u0142adzie, mia\u0142a swoje reedycje w Niemczech, Szwajcarii, Hong Kongu i na Tajwanie.
\nZesp\u00f3\u0142 postanowi\u0142 zrobi\u0107 swoim coraz liczniejszym fanom prezent i w okolicy Bo\u017cego Narodzenia wyda\u0142 singiel „My Little Drummer Boy” zawieraj\u0105cy jeden utw\u00f3r z „Fairytale”, oraz przer\u00f3bki piosenek Davida Bowie i Bing`a Crosby`ego.
\nW zespole nast\u0105pi\u0142y pewne zmiany personalne. Na poczatku 1999 roku pojawi\u0142 si\u0119 w nim Alexander Miksch (gitara i mandolina), jednak w tym samym roku opu\u015bci\u0142 zesp\u00f3\u0142, odszed\u0142 te\u017c Matthias Jakisic. Jednak zubo\u017cenie sk\u0142adu trwa\u0142o tylko miesi\u0105c, gdy\u017c szybko pojawili si\u0119 w nim Jock Brocks (skrzypce, banjo, mandolina i tin whistle) oraz Christina Gaismeier (skrzypce). Cz\u0142onkowie zespo\u0142u zgodnie twierdz\u0105, \u017ce to najlepsze co mog\u0142o ich spotka\u0107.
\nZmiana muzyk\u00f3w wp\u0142yn\u0119\u0142a w znacznym stopniu na zmiany w samej muzyce. Ballycotton odcie\u0142o si\u0119 niemal zupe\u0142nie od muzyki irlandzkiej, siegajac po skrajnie r\u00f3\u017cne europejskie tematy.
\nW grudniu 2000 roku Andy Neumeister zastapi\u0142 w sk\u0142adzie Gernota Strau\u00dfa i z tym nowym muzykiem przyst\u0105pili do nagrywania utwor\u00f3w na trzeci album – p\u0142yt\u0119 „A la cut”. Ukaza\u0142a si\u0119 ona w marcu 2001 roku, poza Austri\u0105 ukaza\u0142a si\u0119 w kilku krajach Europejskich, oraz na Tajwanie, w Hong Kongu, Chinach, Malezji i Singapurze. W roku 2003 grupa zaproponowa\u0142a nam nowe nagrania – album „Mondland”.
\nZesp\u00f3\u0142 sporo koncertuje, wyst\u0119powa\u0142 te\u017c w krajach azjatyckich, do kt\u00f3rych dotar\u0142y ich nagrania.
\nW grudniu 2003 roku p\u0142yta „Mondland” sta\u0142a si\u0119 P\u0142yt\u0105 Miesi\u0105ca vortalu Folkowa.art.pl.<\/p>\n