Billy Bragg zaliczany jest do tw\u00f3rc\u00f3w brytyjskiej sceny lewicowej. Powodem tego jest g\u0142\u00f3wnie spo\u0142eczny charakter jego utwor\u00f3w. Wywodzi si\u0119 on w r\u00f3wnej mierze z punk rocka, co i z folkowej tradycji Woody Gurthiego i Boba Dylana. Z wrodzonym uporem od lat \u015bpiewa z towarzyszeniem elektrycznej gitary swoje piosenki o mi\u0142o\u015bci i polityce. Mimo i\u017c najwa\u017cniejsze w jego piosenkach wydawa\u0142yby si\u0119 teksty – Bragg nigdy nie zaniedbywa\u0142 warstwy melodycznej, dzi\u0119ku kt\u00f3rej znacznie \u0142atwiej zapadaj\u0105 one w pami\u0119\u0107.
\nBilly Bragg zaczyna\u0142 swoj\u0105 karier\u0119 w punkowj grupie Riff Raff, pod koniec lat 70-tych. Istnia\u0142a ona jednak tylko kilka miesi\u0119cy. W\u00f3wczas trafi\u0142 do wojska, ale szybko si\u0119 z niego wydosta\u0142 – za kwot\u0119 175 funt\u00f3w. Po odej\u015bciu z armii podj\u0105\u0142 prace w sklepie muzycznym. W tym samym czasie pisa\u0142 ju\u017c swoje punkowe i folkowe protest songi. P\u00f3\u017aniej zacz\u0105\u0142 wyst\u0119powa\u0107, korzystaj\u0105c z ka\u017cdej niemal okazji. W 1983 roku ukaza\u0142a si\u0119 jego pierwsza EP „Life`s a Riot with Spy Vs. Spy”, trafi\u0142a na 30 miejsce na brytyjskiej li\u015bcie wydawictw niezale\u017cnych. Wydany rok p\u00f3\u017aniej album „Brewing Up with Billy Bragg” dotar\u0142 do miejsca 16.
\nBragg powoli zdobywa\u0142 s\u0142aw\u0119 w Wielkiej Brytanii, pokazywa\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c na lewicowych zebraniach, akcjach, i benefitach w ca\u0142ym kraju. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 te\u017c z „Red Wedge” – socjalistycznym kolektywem muzyk\u00f3w, w kt\u00f3rym dzia\u0142a\u0142 r\u00f3wnie\u017c Paul Weller. W 1985 roku jedna z jego piosenek – „New England” w wykonaniu Kirsty MacColl znalaz\u0142a si\u0119 na siudmym miejscu brytyjskiej listy singli. Kolejny rok, to kolejny album Bragga – „Talking to the Taxman About Poetry”, tym razem z instrumentalnymi dodatkami (takie instrumentu jak fortepian, czy r\u00f3g).
\nJego wersja beatlesowskiego utworu „She`s Leaving Home”, kt\u00f3ra znalaz\u0142a si\u0119 na albumie sk\u0142adankowym „Sgt. Pepper Knew My Father” z piosenkami czw\u00f3rki z Liverpoolu sta\u0142a si\u0119 na li\u015bcie singli numerem jeden w 1988 roku. Na tym samym singlu promuj\u0105cym album znalaz\u0142 si\u0119 utw\u00f3r „With a Little Help from My Friends” w wersji grupy Wet Wet Wet. W tym samym roku pojawi\u0142a si\u0119 EP Bragga „Help Save the Youth of America” i kolejny album „Workers Playtime”, kt\u00f3ry zosta\u0142 wyprodukowany przez Joe Boyd`a (producent m.in. Fairport Convention i R.E.M.). Boyd pom\u00f3g\u0142 Braggowi „poszerzy\u0107” nieco d\u017awi\u0119k. Wokalist\u0119 nagrano z towarzyszeniem pe\u0142nego zaspo\u0142u.
\nZrealizowany w 1990 roku album „The Internationale” by\u0142 zbiorem lewicowych hymn\u00f3w, zawiera\u0142 te\u017c kilka wczesnych utwor\u00f3w Bragga. Na p\u0142ycie „Don`t Try This at Home” z 1991 roku Bragg zn\u00f3w gra z zespo\u0142em, jest to album najbli\u017cszy muzyce pop. Billy Bragg na kilka lat znikn\u0105\u0142 ze sceny zajmuj\u0105c si\u0119 wychowaniem dziecka. Wr\u00f3ci\u0142 w 1996 roku z p\u0142yt\u0105 „William Bloke”. W 1998 roku po\u0142\u0105czy\u0142 swe si\u0142y z ameryka\u0144sk\u0105 grup\u0105 graj\u0105c\u0105 alternative country – Wilco. Celem by\u0142o zarejestrowanie albumu „Mermaid Avenue” z niepublikowanymi tekstami autorstawa Woody Guthrie`go. Nast\u0119pnie ukaza\u0142a si\u0119p\u0142yta „Reaching to the Converted”, na kt\u00f3rej zgromadzono rzadkie nagrania artysty, a w roku 2000 Bragg i Wilco zarejestrowali drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 „Mermaid Avenue”. <\/p>\n