Zesp\u00f3\u0142 Blackthorn powsta\u0142 w 1990 roku w Filadelfii. Gitarzysta Paul Moore i akordeonista John McGroary spotkali si\u0119 ju\u017c 3 lata wcze\u015bniej, kiedy zacz\u0119li gra\u0107 w zeapole Blarney Stone. W tym samym czasie r\u00f3wnie\u017c inni cz\u0142onkowie Blackthorn grywali w innych zespo\u0142ach. Klawiszowiec Johnny Boyce wyst\u0119powa\u0142 z The Atlantic Connection, perkusista Mike O`Callaghan, gra\u0142 w bosto\u0144skim Irish Express, a drugi gitarzysta, Seamus Kelleher, odni\u00f3s\u0142 spory sukces z The Sean Fleming Band.
\nSytuacja ta zmieni\u0142a si\u0119, kirdy wymienienie powy\u017cej cz\u0142onkowie Blarney Stone stwierdzili \u017ce formu\u0142a tradycyjnej muzyki folkowej nieco ich ogranicza i woleliby gra\u0107 w nieco bardziej rockowym sk\u0142adzie. Do\u0142aczy\u0142 do nich Rob Calvert, oraz brat John`a, Danny McGroary. W tym sk\u0142adzie, ju\u017c jako Blackthorn, zagrali sporo koncert\u00f3w, a w 1993 ukaza\u0142a si\u0119 ich pierwsza p\u0142yta – „It`s an Irish Thing”. By\u0142a to mieszanka utwor\u00f3w tradycyjnych i w\u0142asnych kompozycji. W\u00f3wczas to miejsce Roba i Danny`ego zaj\u0119li profesjonalni muzycy – Johnny Boyce i Mike O`Callaghan. Du\u017ce zrozumienie ze strony odbiorc\u00f3w i zainteresowanie na koncertach pozwoli\u0142o zespo\u0142owi wyda\u0107 kolejn\u0105 p\u0142yt\u0119. Album „Here We Go Again” ukaza\u0142 si\u0119 w 1995 roku.
\nSpory wp\u0142yw na brzmienie zespo\u0142u mie\u0142 te\u017c Seamus Kelleher, gitarzysta i mandolinista. Przed nagraniem w 2002 roku plyty „Ratty Shoes” do zespo\u0142u do\u0142\u0105czy\u0142 graj\u0105cy na gitarze basowej, akustycznej i tin whistle Michael Boyce.<\/p>\n