Krzysztof Jurkiewicz moze byc uznany za jednego z „weteran\u00f3w” sceny folkowej. Bral udzial w wielu ciekawych przedsiewzieciach szantowych i folkowych, takich jak: Packet, Smugglers, Szela, Slodki Calus od Buby, Broken Fingers Band, czy tez Gdanska Formacja Szantowa. <\/p>\n
Folkowa: Zacznijmy od nurtu „maritime folk”. Kiedy pojawiles sie w zespole Packet i jak wspominasz wsp\u00f3lprace z tym legendarnym juz zespolem ? <\/B>
\nKrzysztof Jurkiewicz: W Packecie pojawilem sie pod koniec 1989, podczas nagrywania kasety – szukali dodatkowego glosu. To byl tez czas, kiedy Packet mial wielkie problemy wewnetrzne, w wyniku kt\u00f3rych sie rozlecial, to znaczy Mirek i Anka Peszkowscy praktycznie rozwiazali zesp\u00f3l, zostawiajac sobie prawa do nazwy. Ten rozpad mial chyba miejsce wczesna wiosna, jeszcze bylem tak „nowy”, ze na omawianie r\u00f3znych zal\u00f3w wypraszali mnie z pokoju. Wtedy (juz ze mna) musielismy szybko wymyslic jakas nazwe i tak powstali Smugglers.
\n
\nF: Packet przeksztalcil sie w Smugglers. Byla to pierwsza kapela na scenie szantowej, kt\u00f3ra miala w swoim skladzie perkusje. Jakie byly inspiracje i skad tak brytyjskie folkrockowe brzmienie ? <\/B>
\nKJ: Perkusja „chodzila za nami” juz od jakiegos czasu – na pierwszej kasecie Smugglers\u00f3w pojawiaja sie pierwsze perkusyjnosci, z klawisza, ale na dobre pojawila sie po festiwalu w Kotce (Finlandia), gdzie Rysiu Muzaj z glupia frant zagral na perkusji (jest perkusista!!! – przyp.K.J.) i tak nam sie spodobalo, ze p\u00f3zniej juz nie dalo sie inaczej. A inspiracje? Z nagran brytyjskich. Wtedy repertuaru szukalo sie w tw\u00f3rczosci kapel zagranicznych (to slychac w repertuarze z tamtych lat – wszystkie kapele szukaly nowego „materialu”, czyli kasety, jakiej jeszcze nikt nie mial i do utwor\u00f3w folkowych, nawet niekoniecznie zwiazanych z morzem pisano „szantowe” teksty”. Ta droga docieraly do nas kasety zgrywane przez znajomych, bez opis\u00f3w, bez tytul\u00f3w, bez nazwy zespolu. Po latach okazywalo sie, ze to Albion Band, Fairport Convention, Dubliners, itd. W Smugglersach najbardziej swiadomi muzycznie byli Stlukla ( Darek Slewa – gitara, spiew – przyp.K.J.) i Jachu (Krzysiek Janiszewski – git. basowa – przyp.K.J.) i to oni nas pod tym kontem edukowali, a nasze sklonnosci do eksperymentowania dopelnily reszty.
\n
\nF: Wiele os\u00f3b bylo zaskoczonych brzmieniem Smugglers\u00f3w. Pojawilo sie sporo krytyki ze strony szantowych ortodoks\u00f3w. Czy pamietasz jak odebraliscie to w\u00f3wczas ?<\/B>
\nKJ: Mielismy sporo radochy, „ale im dowalilismy” itp., ale tez troche zalu o to, ze nikt nam nie chce pom\u00f3c. Na nasz pierwszy wystep z perkusja na krakowskich Shanties wiezlismy bebny pociagiem z Gdanska (!!!!!) bo organizatorzy twierdzili, ze nie ma ich skad pozyczyc w Krakowie. Duzo nam pomoglo, tak mysle, w kontaktach z „ortodoksami” to, ze to Rysiu Muzaj (Stare Dzwony, itp. – przyp.K.J.) byl naszym perkusista.
\n
\nF: Utw\u00f3r „Powroty II” – twojego autorstwa – zdaje sie nawiazywac do „Powrot\u00f3w” z pierwszego materialu Slodkiego Calusa. Czy to kontynuacja tej piosenki ? <\/B>
\nKJ: Moze nie kontynuacja, ale dopelnienie, pr\u00f3ba spojrzenia z drugiej strony.
\n
\nF: Tropem Smugglers\u00f3w poszly takie zespoly jak The Bumpers. Wydana w nienajlepszej jakosci kaseta koncertowa z Kopysci 93 dokumentuje wasza „kolaboracje” z tym zespolem. Czy mozna powiedziec ze zaczela w\u00f3wczas powstawac scena folk-rockowa ? <\/B>
\nKJ: The Bumpers faktycznie przyznaja sie do inspiracji naszym graniem, choc jestem przekonany, ze to bardziej wplyw The Pogues. Jesli juz, to nam moga „zawdzieczac”, ze pokazalismy, ze mozna to robic u nas i w pewnym sensie przetarlismy szlak. A scena folkrockowa? Jakos nie zauwazylem takiego zjawiska poza szantowymi festiwalami, a tu prekursorami byli ludzie z Zor, z festiwalu Sari, kt\u00f3rzy, chyba jako pierwsi zainicjowali zwyczaj wydzielania dnia, czy koncertu folkowego. P\u00f3zniej byly wroclawskie Szanty i inni. To byl dobry pomysl, ale powstal wcale nie z sympatii dla folku, czy folkrocka, ale dlatego, ze szantowcy protestowali przeciw naszej muzyce i trzeba bylo te nurty od siebie oddzielic.
\n
\nF: Bumpersi dosc szybko odkryli slowianskie rytmy, zas Smugglers przeistoczyl sie w folk-rockowa Szele, kolejny prekursorski zesp\u00f3l. Jak powstala Szela ? <\/B>
\nKJ: Szela to wynik naszych poszukiwan. Podczas nagrywania kasety „Nagroda publicznosci” zarejestrowalismy dla zabawy wiazanke kaszubskich melodii i p\u00f3zniej juz poszlo. Kiedy nagrywalismy kasete Szeli do studia weszlismy jako Smugglers, a wyszlismy po dw\u00f3ch tygodniach jako Szela. Zmiana nazwy wiazala sie z zupelna zmiana profilu naszej muzyki, chcielismy, zeby nazwa byla bardziej polska. Mialo to tez chyba zwiazek z tym, ze zbyt wielu Smugglers\u00f3w znajdowalo sie poza zespolem. Dzieki tej zmianie uniknelismy spor\u00f3w o nazwe, kiedy chlopaki postanowili reaktywowac zesp\u00f3l. Choc watpie, czy akurat podczas zmieniania nazwy bylismy az tak przewidujacy. Mielismy tez nadzieje, ze jak nie bedziemy kojarzeni z szantami, latwiej nam bedzie w szolbiznesie.
\n
\nF: Czyje pomysly dominowaly w Szeli ? <\/B>
\nKJ: Dominowaly pomysly Jacha i skrzypka – J\u00f3zka Kanieckiego. Oni stworzyli gros repertuaru, a w przypadku pomysl\u00f3w innych czlonk\u00f3w zespolu znaczaco wplywali na ostateczne brzmienia utworu.
\n
\nF: Do jednej z piosenek zespolu Szela nakrecono teledysk do programu Luz, co mozesz powiedziec cos o kulisach tego przedsiewziecia ? <\/B>
\nKJ: Sprawa byla prosta – pr\u00f3bowala nas lansowac nasza wytw\u00f3rnia – Indianie Europy – rzeczywiscie robili co mogli i wierzyli w to, co my robimy. Mieli wejscie w TV i nas wcisneli. Byla to typowa mas\u00f3wka: kilkunastu wykonawc\u00f3w, zapamietalem Grechute, na kazdego godzinka czasu, wczesniej wizyta w rekwizytorni, dobieranie stroj\u00f3w – efekt widziales – my – smiertelnie powazni, oni – bez koncepcji, chcieli robic jakies wiejskie jajca polaczone z gotyckimi oknami, zadnego wplywu na to, co z nami zrobia, pierwszy raz przed kamera, brak pr\u00f3b, itd… Jedyne mile wspomnienie z telewizji to przypadkowe spotkanie z Pospieszalskimi (poznalismy sie w Krotoszynie – przyp.K.J.) – okazalo sie, ze nas pamietaja, sami sie przywitali, dla nas to bylo cos – Voo Voo!!!.
\n
\nF: Po Szeli pozostala tylko kaseta „Pani Pana Zabila…”. Czy byly plany dotyczace kolejnej plyty ? Istnieje moze jakis niepublikowany material ? <\/B>
\nKJ: Po tym, jak wyrzucili mnie z Szeli przestalem sie kapela interesowac, ale wiem, ze nagrywali dla II prog. radia i powstala prawie plyta (nowe wersje lepszych kawalk\u00f3w z „Pani…” i sporo nowosci).
\n
\nF: Slyszalem utwory Szeli gra obecnie tczewski zesp\u00f3l Ajagore, czy to prawda ? <\/B>
\nKJ: Ajagore to ludzie, kt\u00f3rzy zostali po usunieciu wszystkich oryginalnych czlonk\u00f3w Szeli. Dogadali sie z Jachem, ze nazwy nie beda uzywac – ich nazwa bardzo mi sie zreszta podoba – i graja dalej na wlasny rachunek. Sa wsp\u00f3ltw\u00f3rcami sporej czesci repertuaru p\u00f3zniejszej Szeli, wniesli spory wklad w unowoczesnienie starych, wiec graja. Mysle, ze to w porzadku.
\n
\nF: Twoim rodzimym zespolem mozna nazwac Slodki Calus od Buby w kt\u00f3rym grasz od 1989 roku. Czy zgodzisz sie ze obecnie mozna was nazwac tr\u00f3jmiejskim zespolem miejsko-folkowym ? <\/B>
\nKJ: To nasze marzenie, zeby ludzie zaczeli tak o nas myslec. Sami o sobie tak wlasnie m\u00f3wimy i myslimy.
\n
\nF: Jaki jest wasz dorobek wydawniczy, ponoc wiekszosc swojego materialu wydajecie sami ? <\/B>
\nKJ: Wytw\u00f3rnia SDM wydala nasza pierwsza kasete „Slodki Calus Od Buby” (tzw. czarna – przyp. J.K.), druga – „Panska 7\/8” – wydalismy sami, trzecia jest w fazie miksowania, wydamy ja raczej sami juz jako plyte. Poza tym wydalismy dwie kasety koncertowe, absolutny underground, mozna sie tez natknac na demo „Panskiej 7\/8”. Kiedys widzielismy wydany przez kogos nasz koncert z Lublina. To chyba wszystko. Planujemy reedycje na CD.
\n
\nF: Co z nowym materialem, kiedy mozna sie go spodziewac ? <\/B>
\nKJ: Miksujemy, szukamy brzmienia. To juz kwestia dni, moze tygodni, a wydawnictwo powinno byc gotowe przed latem.
\n
\nF: Dosc czesto wykonujesz piosenki zeglarskie solo, lub ze znajomymi, chocby w Contrascie czy Wielkim Blekicie. Jaki jest odbi\u00f3r piosenek zeglarskich w takich miejscach ? <\/B>
\nKJ: Granie w knajpie, przepraszam, tawernie, to specyficzna zabawa. Takie miejsca jak Contrast, Wielki Blekit czy Infinium sa wspaniale, bo przychodza tam ludzie, kt\u00f3rzy wiedza czego chca, a to najczesciej to, co my im mozemy dac – wsp\u00f3lne spiewanie, przekrzykiwanie sie, granie (do znudzenia) tych samych kawalk\u00f3w, tylko dlatego, ze je lubimy. Czasem grywa sie w nowych miejscach, gdzie ludzie sa przypadkowi i wtedy bywa r\u00f3znie.
\n
\nF: Gdanska Formacja Szantowa – przedstaw prosze ten fenomen i opowiedz troche o jego powstaniu. <\/B>
\nKJ: Gdanska Formacja Szantowa to zabawa. Zaczelo sie od zartu: organizatorzy koncertu ch\u00f3ru z Bremy zadzwonili do Waldka Mieczkowskiego, ze szukaja gdanskiego zespolu do wsp\u00f3lnego wystepu z Niemcami. Poniewaz Waldkowi nie przyszlo nic innego do glowy wymyslil zesp\u00f3l, a p\u00f3zniej zebral nas i zagralismy. Poniewaz gramy ze soba w r\u00f3znych konfiguracjach dosc czesto nie bylo problem\u00f3w z poczatkowym repertuarem. Granie w tym skladzie to relaks, mozemy sobie na scenie absolutnie zaufac. Zestaw jest optymalny: czterech facet\u00f3w, cztery glosy, skrzypce, akordeon, organki, dwie gitary. To sie sprawdza i w knajpie i na scenie. Jednoczesnie nie musimy rezygnowac z naszych dotychczasowych zajec – pelen komfort.
\n
\nF: Widzialem jeden z ostatnich koncert\u00f3w GFS i przyznam ze odnioslem bardzo pozytywne wrazenie. Czy w planach macie czestsze koncertowanie ? <\/B>
\nKJ: Chcemy grac jak najczesciej, a najchetniej wypracowac sobie miejsce, gdzie moglibysmy grywac regularnie, raz na miesiac. Mozliwe, ze to bedzie Contrast, w kt\u00f3rym juz zainicjowalismy cykl „Gdanska Formacja Szantowa i Goscie” w kt\u00f3rym zagrali juz z nami Beata Bartelik – Jakubowska (Krewni i Znajomi Kr\u00f3lika – przyp. J.K.) i Janek Wydra (EKT Gdynia – przyp. J.K). Teraz jedziemy na Shanties do Krakowa i Szanty do Wroclawia.
\n
\nF: Czy mozna sie spodziewac jakichs zupelnie nowych utwor\u00f3w napisanych przez czlonk\u00f3w GFS, czy jednak pozostaniecie przy standardach ? <\/B>
\nKJ: Standardy w takiej kapeli to oczywiscie podstawa ale robimy tez wlasne utwory. Mamy sporo pomysl\u00f3w a na Shanties w Krakowie przygotowalismy dzisiaj, 18.02.02, dwie moje piosenki. Mamy tez zamiar odgrzac co ladniejsze, a zapomniane juz piosenki. Zaczelismy od „Marynarza z Botany Bay”.
\n
\nF: 19. Jak oceniasz na dzien dzisiejszy tr\u00f3jmiejska scene szantowo-folkowa ? Na kogo warto zwr\u00f3cic uwage ? <\/B>
\nKJ: Bardzo dobrym zjawiskiem jest powstanie sporej ilosci miejsc z zywa muzyka, kt\u00f3re nastawione sa na amator\u00f3w (Contrast, Infinium, Bukszpryt, Wielki Blekit, Zielona Tawerna, Bursztynek, Boma, Zejman, moze jeszcze jakies). Dzieki temu coraz wiecej kapel, czy solist\u00f3w ma repertuar, kt\u00f3rym moze wypelnic caly wiecz\u00f3r. Niepokoi mnie to, ze wiekszosc z nich nastawia sie wylacznie na tzw. szanty, ale taki chyba „trynd” i nic tu checi nie poradza gdy idzie o kase. Sa ludzie (np.:Kozi Band – jesli jeszcze tak sie nazywaja – przyp. J.K.), kt\u00f3rzy planuja realizacje projekt\u00f3w zblizonych do l\u00f3dzkiej Przechowalni (powodzenia!). Jesli chodzi o zwr\u00f3cenie uwagi to praktycznie nie mam okazji posluchac ludzi bo sam wtedy gram gdzie indziej i chyba na to warto zwr\u00f3cic uwage, ze nie ma gdzie sie spotkac w wiekszym gronie grajacych, a tu z kolei zwraca uwage Contrast, kt\u00f3ry pr\u00f3buje skupiac wok\u00f3l siebie wykonawc\u00f3w i tworzyc atmosfere sprzyjajaca, byc moze, powstaniu liczacego sie w Polsce srodowiska „szantowego”.
\n
Krzysztof Jurkiewicz moze byc uznany za jednego z „weteran\u00f3w” sceny folkowej. Bral udzial w wielu ciekawych przedsiewzieciach szantowych<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-527","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/527","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=527"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/527\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=527"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=527"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=527"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}