Beltaine to magiczna noc, kiedy stykaj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105 dwa \u015bwiaty – ten magiczny z tym materialnym. Na skraju tych \u015bwiat\u00f3w stan\u0119\u0142a m\u0142oda folkowa grupa zafascynowana celtyck\u0105 kultur\u0105. Pierwsze co rzuca si\u0119 w oczy, to pi\u0119kna szata graficzna. Ma\u0142o kto w Polsce ma tak \u0142adnie wydane p\u0142yty.
\nDebiutancki album zespo\u0142u Beltaine rozpoczyna co\u015b na kszta\u0142t instrumentalnego intra do utworu „Beltaine”. kojarzy\u0107 si\u0119 mo\u017ce z wieloma zagranicznymi p\u0142ytami proponuj\u0105cymi klimatyczn\u0105 muzyk\u0119 celtyck\u0105. Utw\u00f3r ten ciekawie si\u0119 rozwija i w ko\u0144cu przechodzi w lekkie folkowe pl\u0105sy. Dobrze rokuje on kompozytorskiemu talentowi Adam Roma\u0144skiego – skrzypka zespo\u0142u. Mimo, \u017ce autor korzysta tu gdzieniegdzie z gotowych fraz, to ca\u0142o\u015b\u0107 \u015bwietnie splata z w\u0142asnymi pomys\u0142ami.
\nW „Burning Pipers Hut” jeste\u015bmy bli\u017cej koncertowego brzmienia zespo\u0142u. Nie brakuje tu \u017cywio\u0142owo\u015bci i typowego, nieco zadziornego charakteru zespo\u0142u.
\nRzadko spotyka si\u0119 utwory zatytu\u0142owane „Intro” w \u015brodku p\u0142yty. Zw\u0142aszcza je\u015bli to azjatycko brzmi\u0105ce intro na celtyckiej z za\u0142o\u017cenia p\u0142ycie. Klimat tego utworu, stworzony za pomoc\u0105 magicznych d\u017awi\u0119k\u00f3w sitaru przenika nieco do breto\u0144skiego „An Astrailhad”.
\nRozp\u0119dzony „Rockhill” to kwintesencja tego, co dot\u0105d kojarzy\u0142o mi si\u0119 z tym zespo\u0142em. Jest niez\u0142a, skoczna melodia, oraz fajne skrzypce i wt\u00f3ruj\u0105ce im flety, a nawet tajemnicze d\u017awi\u0119ki z trudnego do zidentyfikowania instrumentu. Czasem mo\u017cna si\u0119 zastanowi\u0107 dok\u0105d si\u0119 zespo\u0142owi tak spieszy, ale c\u00f3\u017c, s\u0105 m\u0142odzi – nic dziwnego, \u017ce lubi\u0105 zagra\u0107 z impetem. Na ukojenie proponuj\u0105 nam zaraz po „Rockhillu” romantyczn\u0105 ballad\u0119 „The Sweetest Joy” zapo\u017cyczon\u0105 z repertuaru zespo\u0142u Lothlorien. Nie znacie Lothlorien? To rzuc\u0119 inn\u0105 link\u0119: co powiecie na klimat a la Clannad, czy Loreena McKennitt? Ma\u0142o kto gra u nas obecnie muzyk\u0119 opart\u0105 na bardziej mistycznych brzmieniach celtyckich, \u015bwietnie wi\u0119c, \u017ce Beltaine postanowili wype\u0142ni\u0107 t\u0105 luk\u0119.
\n\u017beby\u015bmy si\u0119 przypadkiem nie zauroczyli za bardzo grupa Beltaine proponuje nam co\u015b bardziej tanecznego. Tym razem s\u0105 to tajemnicze „Ca\u0142uski pastora”, utworek przyjemny, cho\u0107 nieco d\u0142ugawy.
\n„Dance Around” zaczyna si\u0119 zdumiewaj\u0105co spokojnie, niemal statecznie. Jednak w pewnym momencie przeradza si\u0119 w pi\u0119kn\u0105 breto\u0144sk\u0105 melodi\u0119. Co prawda zamiast bombardy towarzyszy tu fletom mandolina, a p\u00f3\u017aniej ca\u0142o\u015b\u0107 idzie w kierunku skrzypiec i wokaliz, to jednak trudno odm\u00f3wi\u0107 tej kompozycji uroku.
\nPo „Foggy Dew” si\u0119gaj\u0105 co raz to nowe grupy – wersj\u0119 Beltaine mo\u017cna spokojnie okre\u015bli\u0107 jako bitewn\u0105. Jest ostra i agresywna, co zapowiadaj\u0105 ju\u017c wojskowe werble na wst\u0119pie. Mimo, \u017ce s\u0142ysza\u0142em kilkadziesi\u0105t wersji tej pie\u015bni, to ta nale\u017cy raczej do lepszych, cho\u0107 oczywi\u015bcie trudno przeskoczy\u0107 niekt\u00f3re oryginalne, irlandzkie wykonania.
\n„The Sea of the Irish Dream” to melodia opisuj\u0105ca marzenia, dok\u0142adniej marzenia skrzypaczki zespo\u0142u Anny Badury. Nietrudno zgadn\u0105\u0107, \u017ce to marzenia wiod\u0105ce j\u0105 do pi\u0119knej i wiecznie zielonej Irlandii. Nawet je\u017celi wiecznie zielona jest tylko we snach.
\n„4 reele” to marzenie dla tancerzy, cho\u0107 te\u017c mo\u017cna si\u0119 zastanowi\u0107, czy trzeba by\u0142o gra\u0107 je tak szybko. Tak czy owak podejrzewam, \u017ce pr\u0119dko\u015b\u0107 ta nie zrazi mi\u0142o\u015bnik\u00f3w celtyckich pl\u0105s\u00f3w, cho\u0107 nie wszyscy pewnie wytrzymaj\u0105 takie tempo. Znacznie bardziej stonowany jest utw\u00f3r „Mary B.” w kt\u00f3rym gitara zdaje si\u0119 przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 zast\u0119powa\u0107 bodhran. Skrzypce i akordeon wymieniaj\u0105 si\u0119 tam partiami, a ca\u0142o\u015b\u0107 uzupe\u0142nia w pewnym momencie mandolina.
\nKa\u017cda noc, nawet tak magiczna, musi si\u0119 kiedy\u015b sko\u0144czy\u0107, nadchodzi \u015bwit – „Sunrise”. Kiedy us\u0142ysza\u0142em t\u0105 radosn\u0105 w gruncie rzeczy melodi\u0119 przesz\u0142y mnie ciarki. Jest tu odrobina t\u0119sknoty, jak przysta\u0142o na ostatni utw\u00f3r. Nie ma zb\u0119dnego patosu, jest za to ca\u0142a masa nadziei. Mam wra\u017cenie, \u017ce nadzieja i wyczekiwanie, to uczucia, kt\u00f3re towarzyszy\u0142y muzykom w studiu. To jedno z ciekawszych zako\u0144cze\u0144, jakie mogli sobie wymy\u015bli\u0107. Na zako\u0144czenie utw\u00f3r nieco si\u0119 wycisza – zesp\u00f3\u0142 te\u017c mo\u017ce si\u0119 uspokoi\u0107, nagrali wszak dobr\u0105 p\u0142yt\u0119.
\nAlbum uzupe\u0142nia multimedialna \u015bcie\u017cka, zawieraj\u0105ce troch\u0119 informacji o zespole, kilka zdj\u0119\u0107, oraz zabawny reporta\u017c ze studia.
\nZesp\u00f3\u0142 obiecywa\u0142 przed premier\u0105, \u017ce ta p\u0142yta powinna s\u0142uchaczy nieco zaskoczy\u0107 i tak rzeczywi\u015bcie jest. W \u015brodowisku folkowym cz\u0119sto okre\u015blano ich jako grup\u0119 pod\u0105\u017caj\u0105c\u0105 \u015bcie\u017ck\u0105 przetart\u0105 przez zesp\u00f3\u0142 Carrantuohill. Z reszt\u0105 Darek Sojka z tego\u017c zespo\u0142u gra tu w dw\u00f3ch utworach. Album ten pokazuje nam jednak Beltaine, jako grup\u0119 dojrza\u0142\u0105 do stawiania w\u0142asnych krok\u00f3w na folkowej scenie. Mimo, i\u017c fonograficzny debiut ukazuje si\u0119 w dwa lata po powstaniu zespo\u0142u, to nie spos\u00f3b stwierdzi\u0107, \u017ce grupa pospieszy\u0142a si\u0119 z jego nagraniem.
\nJak wi\u0119kszo\u015b\u0107 debiutanckich p\u0142yt „Rockhill” zawiera zar\u00f3wno wypr\u00f3bowane koncertowe przeboje, jak i bardziej aktualny materia\u0142. Je\u017celi kolejne pomys\u0142y zespo\u0142u p\u00f3jd\u0105 w stron\u0119 klimat\u00f3w, kt\u00f3re mnie na tej p\u0142ycie zaskoczy\u0142y, to powinno by\u0107 bardzo ciekawie. Ale najwi\u0119kszy sprawdzian – druga p\u0142yta – dopiero przed nimi.
\n
Beltaine to magiczna noc, kiedy stykaj\u0105 si\u0119 ze sob\u0105 dwa \u015bwiaty – ten magiczny z tym materialnym. Na<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-984","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-recenzja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/984","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=984"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/984\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=984"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=984"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/efolk.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=984"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}